Begonia – uprawa i pielęgnacja, odmiany

Begonia należy do rodziny begoniowatych, która obejmuje ok. 1,5tys gatunków pochodzących głównie z Ameryki Południowej i Środkowej. Niektóre begonie spotykane są w Afryce i Azji. Inna nazwa – ukośnica. Begonie należą do roślin najczęściej uprawianych na ogrodowych rabatach. Odmiany begonii cenione są zwłaszcza z powodu ciekawych asymetrycznych liści oraz soczystych barw kwiatów.

CHARAKTERYSTYKA
Pokrój: zależnie od odmiany begonii, różnią się pokrojem i charakterem wzrostu.
Liście: ułożone naprzemiennie z niesymetrycznymi blaszkami liściowymi. W zależności od odmiany begonii, można spotkać liście zielone, żółte, fioletowe, różowe, purpurowe, białe bądź srebrne.
Kwiaty: oddzielnie kwiaty żeńskie z trójskrzydłą zalążnią i kwiaty męskie.

WYMAGANIA w uprawie begonii
Najlepsze miejsca do uprawy begonii powinny być półcieniste i przestrzenne o wilgotnym podłożu i lekko kwaśnym odczynie (pH 5,5-6,5). Odpowiednia do uprawy begonii jest np. ziemia uniwersalna z dodatkiem piasku i kilkoma kawałkami węgla drzewnego. W okresie intensywnego rozwoju podczas pielęgnacji begonii należy je nawozić np. nawozami organicznymi takimi jak biohumus czy humvit. Przy pielęgnacji begonii zawsze należy pamiętać o intensywnym podlewaniu, szczególnie podczas upałów letnich.

ZASTOSOWANIE
Jako rośliny ozdobne w domach i ogrodach. Doskonale będą się czuły w zacienionych miejscach ogrodu jak i w niezbyt oświetlonych mieszkaniach. Ze względu na walory możemy podzielić Begonie na: ozdobne z liści, ozdobne z kwiatów oraz krzewiaste.

GATUNKI I ODMIANY begonii
Begonia bulwiasta (Begonia tuberhybrida): dorasta 20-25cm wysokości, kwiaty białe, żółte, różowe lub czerwone, kwitnie VI-X. Doskonale nadaje się na kwietniki, do dekoracji balkonów czy jako roślina pojemnikowa. Preferuje stanowiska półcieniste o próchniczym podłożu. Rozmnażana z nasion. Zobacz również odmianę drobnokwiatową i wielkokwiatową.

Begonia dwubarwna (Begonia Crispi): dorasta do ok.25cm wysokości. Kwiaty dwubarwne biało czerwone lub żółtoczerwone z pofałdowanymi płatkami, kwitnie VI-X. Lubi miejsca półcieniste i gleby próchnicze.

Begonia karłowa (Begonia corallina): gatunek ten pochodzi z obszarów tropikalnych i podzwrotnikowych. W Polsce znalazła zastosowanie jako doniczkowa roślina ozdobna z liści. Często uprawiana w palmiarniach ogrodów botanicznych, gdzie może dorastać nawet do 2m wysokości. Ma grubą, nieowłowsioną łodygę, która się rozgałęzia i często drewnieje. Liście są duże, sercowo-lancetowate, gładkie i błyszczące. Jedna strona blaszki liściowej jest większa od drugiej. U wielu odmian na liściach można zaobserwować białe plamy. Od spodu liście często bywają wybarwione na czerwono. Kwiaty czerwone, dość duże, zebrane w zwisające grona. Nie pachną. Lubi miejsca dobrze naświetlone oraz lekkie i przewiewne podłoże (standardowa ziemia torfowa), dość wilgotne. Podlewamy 2 razy w tygodniu, a gdy powietrze jest zbyt suche należy zraszać liście. IV-IX roślinę należy zasilać nawozami wieloskładnikowymi. Po 2-3 latach uprawy begonii w mieszkaniu należy ją ‚odnowić’. Najłatwiej rozmnaża się z sadzonek pędowych, ale mogą być też liściowe. ‚Luzerna’, ‚President Carnot’

Begonia królewska (Begonia Rex): uprawiana jako roślina doniczkowa ozdobna z liści. Ma grube, płożące się pędy. Liście bardzo duże (ok. 30cm długości i 20cm szerokości), sercowate, owłosione z licznymi wypukłościami pomiędzy nerwami i ząbkowanymi brzegami. Kwiaty różowe, ok. 5cm wielkości, znajdują się na długich (20-25cm) szypułkach, zebrane w kwiatostany, utrzymują się przez 1-2 miesiące, wiosna bądź wczesną jesienią, zależnie od odmiany. Lubi stanowiska przewiewne i dobrze naświetlone, ale nie bezpośrednio na słońcu. Pielęgnacja begonii królewskiej wiosną i latem to przede wszystkim obfite podlewanie, które ogranicza się jesienią i zimą. Begonia królewska nie lubi zraszania liści. Należy pamiętać, że nadmiar wilgoci może doprowadzić do rozwoju szarej pleśni lub zgnilizny. Z czasem liście begonii żółkną i zamierają. Należy je usuwać, a gdy pędy się ogołocą, odmładzamy roślinę przez ukorzenianie sadzonek.

Begonia Masona (Begonia masoniana): gatunek ten pochodzi z dalekiej Azji.

Begonia plamista (Begonia maculata): zaliczana do begonii krzewiastych, może dorastać do 1m wysokości. Jej rozgałęzione łodygi wymagają podpór.

Begonia strzępiasta (Begonia fimbriata): dorasta 25cm wysokości, kwiaty ma duże; białe, żółte, pomarańczowe przez różowe do czerwonych, kwitnie VI-X.

Begonia wiecznie kwitnąca (Begonia semperflorens): należy do begonii ozdobnych z kwiatów i jest jedną najpopularniejszych w uprawie. Pochodzi z Brazylii. Ma pokrój krzaczasty i dorasta do 50cm wysokości. Liście jajowate, ząbkowane, czasami przybierają barwę czerwoną i połyskują. Kwiaty w różnych barwach, kwitnie VI-X.. Preferuje stanowiska słoneczne o glebach próchniczych, żyznych i przepuszczalnych o kwaśnym odczynie. Rozmnażana jest głównie z nasion lub z sadzonek. Stosowana jest głównie na kwietniki, do nasadzeń balkonowych lub na cmentarzach.
Odmiany wczesne: zalecane do kwietników.
-‚Ascot’: dorasta do 20cm wysokości, bardzo dobrze się krzewi, pokrój zwarty, kwiaty duże białe (odmiana ‚Ascot-Bicolour’ ma kwiaty białe z różową obwódką).
-‚Focus’: odmiana niskiego wzrostu o dużych okrągłych liściach, kwiaty duże.
Odmiany późne: zalecane do pojemników. (Party,Super Olympia)

Więcej informacji o begonii wiecznie kwitnącej.

Begonia zimowa (Begonia elatior): rośliny tego gatunku są niewysokie, dorastają 20-30cm. zależnie od odmiany, możemy znaleźć kwiaty pełne lub półpełne bądź dwukolorowe i cieniowane, które kształtem przypominają małe różyczki, w czasie kwitnienia bardzo obficie zsypują roślinę (tak, że nie widać liści). Mogą mieć różne kolory: od bieli i żółci po wszelkie tony czerwieni.
-‚Berseba’: kwiaty tej odmiany są tak ciężkie, że trzeba zapewnić im podporę.

Begonia zwisająca (Begonia pendula): również dorasta do 25cm wysokości, kwiaty w różnych barwach: od białych przez żółte do czerwonych, kwitnie Vi-X. Lubi stanowiska półcieniste i próchnicze gleby.

CHOROBY I SZKODNIKI
Szara pleśń: na liściach i pędach pojawiają się szare plamy, które z czasem brązowieją a liście zamierają. Choroba rozwija się przy zbyt wysokiej wilgotności powietrza i niskiej temperaturze (ok.15 C). Porażone liście należy usunąć, a roślinę opryskać np. Rovralem lub Sumileksem.
Pierścieniowa plamistość liści begonii: objawia się okrągłymi i wodnistymi plamami na liściach z koncentrycznymi skupiskami zarodników. Z czasem liście zamierają. Należy opryskać begonię preparatami grzybobójczymi.
Mączniak prawdziwy begonii: na liściach oraz pędach pojawiają się nieregularne plamy, pokryte białym nalotem, które szybko się powiększają.
Mszyce: objawy to zniekształcenie najmłodszych liści ze skupiskami drobnych, zielonych owadów. Roślinę należy opryskać roztworem wody z detergentem lub preparatem owadobójczym.
Ziemiórki: dookoła rośliny latają czarne muszki, roślina słabo rośnie. Larwy owadów żerują na korzeniach. Ziemiórkę możemy zwalczyć za pomocą pałeczek umieszczanych w podłożu np. Tarcznik.
Begonia

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>