Róża – kwiat róży, uprawa i pielęgnacja, odmiany

Kategoria: Drzewa i krzewy ozdobne – Autor: Gardener – 18 września 2013

Do rodzaju róża (rosa) należy ponad 150 różnych gatunków krzewów lub pnączy, które zrzucają liście na zimę bądź są częściowo zimozielone. Gatunki tworzą grupy wyprostowanych krzewów, i pnących bądź płożących roślin, których łodygi są zwykle uzbrojone w ostre kolce. Pochodzą one głównie z Azji, dużo mniej gatunków wywodzi się z Europy, północnej Afryki lub Ameryki Północnej. W systematyce rodzaj róża należy do rodziny różowatych. Odmiany róż i mieszańce róż są bardzo powszechnie uprawiane dla piękna kwiatów oraz ich zapachu.

Liście róż są skrętoległe i pierzastozłożone, z ostro ząbkowanymi owalno-kształtnymi listkami. Róże wydają miąższyste jadalne owoce – owoce dzikiej róży. Rośliny rodzaju róża mogą być niewielkich rozmiarów (róże miniaturowe) bądź wspinać się na wysokość nawet 20 metrów. Gatunki róż pochodzące z różnych regionów świata łatwo krzyżują się tworząc mnóstwo typów róż ogrodowych.

Olejek różany pozyskiwany jest poprzez ekstrakcję pory wodnej z zasadniczego oleju różanego otrzymywanego z kwiatów róży. Jest on wykorzystywany od wieków w przemyśle perfumeryjnym. Woda różana używana jest powszechnie w kuchni Azjatyckiej i Środkowego Wschodu. Z owoców dzikiej róży można przyrządzać dżemy, galaretki i marmolady oraz parzyć herbatę. Te przetwory są bardzo bogate w witaminę C. Z tłoczonych i filtrowanych owoców dzikiej róży otrzymuje się także syrop, a także olej używany w kosmetykach dla skóry.

Liście większości gatunków róż maja długość około 5-15 centymetrów. Są one pierzaste zazwyczaj posiadają od 5-9 listków, rzadziej trzy bądź więcej, do 13-stu. Posiadają przylistki, listki mają na ogół ząbkowane brzegi i często kilka małych kolców na spodniej stronie ogonka. Najwięcej gatunków róż zrzuca liście na zimę, są jednak i takie gatunki (pochodzące głównie z południowo-wschodniej Azji), które są zimozielone bądź prawie zimozielone.
Kwiaty róż mają zazwyczaj pięć płatków, z wyjątkiem róży czteropłatkowej (Rosa sericea), która posiada ich jedynie cztery. Każdy płatek jest podzielony na dwa odrębne płaty i jest zwykle koloru różowego lub białego, jedynie w u kilku gatunków żółtego bądź czerwonego. Poniżej płatków umieszczonych jest pięć działek kielicha (w przypadku róży czteropłatkowej cztery). Gdy spojrzy się od góry na kwiat widać zielone punkty występujące naprzemiennie z okrągłymi płatkami. Zalążnia jest obniżona i rozwijająca się poniżej płatków i działek kielicha. Kwiaty róż rozwijają się zwykle latem oraz jesienią. Wyrastają one pojedynczo bądź w baldachogronach. Kształty kwiatów róż dzieli się na płaskie, wklęsłe, okrągłe, stożkowate, szerokostożkowate, rozetowe, ćwierćrozetowe i pomponowe.
Tak zwane owoce pozorne dzikiej róży, owoce szupinkowe to jagodo-podobna struktura. Gatunki róż wytwarzające rozwarte w środku kwiaty są atrakcyjne dla zapylających je pszczół i innych owadów, są one zdolne dzięki temu do produkcji owoców. Natomiast dużo domowych kultywarów róż ma tak gęsto i ściśle ułożone płatki, iż niemożliwe jest ich zapylenie. Owoce dzikiej róży są zazwyczaj czerwone, jednak w kilku przypadkach (na przykład u róży gęstokolczastej (Rosa pimpinellifolia)), są one ciemno purpurowe do czarnych. Każdy owoc utworzony jest z zewnętrznej warstwy , hipancjum, oraz zanurzonych w strukturze cienkich, ale sztywnych włosów 5-160 ‚nasion’ (są to suche niełupki). Owoce dzikiej róży szczególnie gatunków Rosa canina (róża dzika) i Rosa rugosa (róża pomarszczona) są bardzo bogate w witaminę C, posiadają je najwięcej ze wszystkich innych owoców. Owoce są jadane przez wiele ptaków takich jak drozd i jemiołuszka, które roznoszą nasiona w swoich odchodach. Ziarnojady natomiast zjadają nasiona.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE
Róże są bardzo popularnymi krzewami w ogrodnictwie oraz najpowszechniej stosowanymi kwiatami we florystyce. Ponadto oprócz ich ogromnego znaczenia ekonomicznego w kwiaciarstwie, są one także niezastąpionym składnikiem wielu perfum.

Wiele tysięcy mieszańców i kultywarów róż zostało rozmnożonych i wyselekcjonowanych do ogrodów. Wiele z nich ma podwójne kwiaty oraz zmutowane do dodatkowych płatków pręciki. W Już w 1840 roku w Anglii powstało rosarium które posiadało ponad 1000 różnych odmian, typów i gatunków róż.
W XX wieku rozmnożono jeszcze wiele róż głównie dbając o wielkość kwiatów i ich kolor. Powstało wiele odmian o dużych i atrakcyjnie ubarwionych kwiatach, lecz mało lub w ogóle pozbawionych zapachu. Podczas gdy ogromna ilość ‚staromodnych’ odmian róż wytwarza silną słodką woń.

Uprawa róży najlepiej sobie radzi w strefie klimatu umiarkowanego, na stanowiskach otwartych, nasłonecznionych, jednakże istnieją także i takie, które kwitną w klimacie podzwrotnikowym i zwrotnikowym, szczególnie jeśli zaszczepione zostaną na odpowiednim kłączu. Do uprawy róż najlepsze są gleby średnio zasobne, próchniczne, wilgotne, ale przepuszczalne. Najlepszym terminem sadzenia róż jest zima lub wczesna wiosna. Przy sadzeniu należy pamiętać by nie sadzić róż na stanowiskach wcześniej stosowanych pod róże, gdyż gromadzi się w glebie wiele organizmów chorobotwórczych. Konieczna jest w takim miejscu wymiana podłoża.
Podczas pielęgnacji róże nawozi się i okłada ściółką pod koniec zimy, na początku wiosny, by uzyskać lepsze kwitnienie, a następnie jeszcze w trakcie wiosny i lata dokarmia się co 3 tygodnie nawozem płynnym wieloskładnikowym. Przycinanie róż jest jednym z ważniejszych zabiegów przy pielęgnacji róż. W większości odmian czynnością niezbędną i zależy ono od odmiany, gatunku, typu rośliny, a także od gustu właściciela. U róż szczepionych należy także pamiętać o usuwaniu tak zwanych „dziczek”, czyli pędów wyrastających poniżej miejsca okulizacji lub u podstawy rośliny.

ROZMNAŻANIE
Przez sadzonkowanie lub szczepienie

Istnieje bardzo wiele różnych klasyfikacji róż. Jedna z nich wyróżnia 3 zasadnicze grupy: róże starych ogrodów, róże współczesnych ogrodów, róże parkowe. Inna klasyfikacja ogrodnicza, dzieli róże ze względu na ich pokrój i zastosowanie: róże wielkokwiatowe, róże rabatowe, róże pnące, róże parkowe, róże pienne, róże okrywowe, róże miniaturowe.

Poniżej zamieszczono podział róż według Wielkiej Encyklopedii Roślin Ogrodowych wydawnictwa Muza wraz z przykładowymi odmianami w danej grupie.

GATUNKI I ODMIANY
Stare róże ogrodowe
podzielone na następujące grupy, charakteryzują się pochodzeniem z obszarów Europejskich i Śródziemnomorskich, jednym kwitnieniem w roku, pachnącymi kwiatami, zwykle podwójnymi w odcieniach kolorów białego, różowego, czerwonego. Ich liście są odporne na choroby, a kwiaty rozwijają się dopiero na 2 letnich pędach.
‚Alba’ – są silnie krzewiącymi się dużymi roślinami. Ich liście są szaro-zielone a kwiaty pojawiają się raz w roku na początku lata, na pędach zeszłorocznych i są koloru białego bądź jasno blado różowego. Odmiany róży należące do tej grupy są otrzymywane głównie z róż gatunku Rosa arvensis (róża polna) i spokrewnione z gatunkiem Rosa alba (róża biała).
‚Alba Maxima’ – wysoka na 2 metry i szeroka na 1,5 metra bujnie rosnąca róża o prostym pokroju, szarawych liściach i kremowobiałych, płaskich, półpełnych kwiatach średnicy 8cm.
‚Alba Semiplena’ – róża o białych, półpełnych kwiatach, bujnym wzroście, wyprostowanym pokroju. Osiąga wysokość około 2 metrów przy szerokości 1,5 metra.
‚Belle Amour’ – osiągająca wysokość 2 metrów róża o wyprostowanym pokroju i kwiatach pachnących mirrą, w kolorze jasnołososioworóżowym, przypominających kamielie. Owocem jest czerwona okrągła szupinka.
‚Celeste’ (‚Celestial’) – osiągająca 1,5 metra wysokości rozłożysta róża (1,2 metra szerokości) posiadająca zebrane w baldachogrona jasnoróżowe, półpełne, wklęsłe, pachnące kwiaty.
‚Hurdalsrose’odmiana róży białej posiadająca średniej wielkości, półpełne, zebrane w kwiatostany kwiaty koloru jasnoróżowego. Tworzy luźne dorastające do 3 metrów wysokości krzewy.

Burbońskie – oryginalnie pochodzą z wyspy de Bourbon (obecnie Reunion) na wybrzeżu Madagaskar. Głównie są to mieszańce jesiennej róży damasceńskiej i odmiany ‚Old Blush’ róży chińskiej. Mają one pełne lub półpełne, zebrane po 3 w kwiatostany, powtarzające kwitnienie kwiaty oraz długie kolczaste pędy. Mogą być prowadzone jako pnącza. W 1823 roku jako nowość pojawiły się początkowo we Francji.
‚Louise Odier’ (‚L’Ouche’, ‚ Mme de Stella’)- jej kwiaty przypominają kamelie są rozetowe, pełne I pachnące, koloru różowego, osiągają średnicę 9 centymetrów. Roślina osiąga wysokość 2 metrów przy 1,2 metra szerokości.
‚Mme. Pierre Oger’ – róża o jasnozielonych liściach i luźnym pokroju. Kwitnie od lata do jesieni tworząc wklęsłe, półpełne, pachnące kremoworóżowe kwiaty z liliowymi znaczkami. Osiąga 2 metry wysokości oraz 1,2 metra szerokości.
‚Zephirine Druohin’ – róża pozbawiona kolców, kwitnąca od lata do jesieni kubkowatymi, pełnymi, pachnącymi, ciemnoróżowymi kwiatami. Może być prowadzona jako pnącze lub sadzona na żywopłot osiągający do 3 metrów wysokości.

Boursault – miejscowość we Francji w Normandii. Róże pnące o długich łukowatych, zwykle gładkich pędach i ciemnozielonych liściach średniej wielkości.
‚Mme de Sancy de Parabere’ – róża pnąca o łukowatych pędach koloru zielonego. Tworzy kwiaty rozetowe, półpełne w kolorze czysto różowym, osiągające średnicę 12 centymetrów. Dorasta do 5 metrów wysokości i 3 metrów szerokości.

Stulistne (Prowansalskie) – wyhodowane w XVII wieku w Holandii, mają nazwę od „100” płatków. Są rezultatem połączenia róż damasceńskich z grupą alba. Wszystkie róże stulistne kwitną raz w roku na zeszłorocznych pędach. Są one bardzo podatne na wszelkiego rodzaju krzyżowanie. Ich kwiaty są pełne lub półpełne, często pachnące, zebrane w potrójne kwiatostany lub pojedyncze. Róże te tworzą luźne cierniste krzewy o małych matowych liściach.
Róża stulistna (Rosa x centifolia) – krzew o wysokości do półtora metra oraz szerokości 1,2 metra o łukowatym pokroju. Kwitnie latem, w kolorach różowym , czerwonym lub białym.
‚Centifolia’ (Rosa x centifolia ‚Cristata’, ‚Chapeau de Napoleon’) – kwiaty koloru różanoróżowego pojawiają się na luźnych, wygiętych pędach. W pełni mrozoodporna.
‚Robert le Diable’ – posiada wąskie ciemnozielone liście i letnie, wklęsłe, pachnące kwiaty barwy cieniowanej szarej oraz z wiśniowo czerwonymi plamami. Osiąga rozmiary metra na metr.
‚Tour de Malakoff’ odmiana róży o półpełnych, wklęsłych, pachnących kwiatach osiągających średnicę nawet 12 centymetrów, koloru karmazynowego. Osiąga wysokość do 2 metrów i szerokość półtora metra. Kwitnie latem, jest w pełni mrozoodporna.

Chińskie – od tysięcy lat hodowane we wschodniej Azji do Europy dotarły dopiero pod koniec XVII wieku. Są one bardziej podatne na mrozy i maja mniejsze, mniej pachnące i skąpiej uformowane kwiaty od swoich Europejskich kuzynek jednakże mają zdolność kwitnienia od wiosny przez całe lato do jesieni. Ich kwiaty często także zmieniają swoja barwę kwiatów w trakcie kwitnienia, stąd też duże zainteresowanie ich krzyżowaniem z Europejskimi gatunkami róż. Ich kwiaty kwitną na zeszłorocznych jak i tegorocznych pędach. Rośliny mają krzaczasty pokrój.
‚Mutabilis’ (Rosa chinensis ‚Mutabilis’, ‚Tipo Ideale’)róża o pokroju krzaczastym, wytwarzająca pędy w kolorze czerwonawo purpurowym oraz ciemnozielone liście z nalotem purpurowym. Jej kwiaty są wklęsłe, pojedyncze, zmieniające swój kolor od jasnożółtego do miedzianoróżowego (mocno różowego). Dorasta do 1,2 metra wysokości i 1 metra szerokości, gdy prowadzona jako krzew. Można ją jednak także rozpiąć jako pnącze, wtedy osiąga do 3 metrów wysokości i 2 szerokości.
‚Viridiflora’ (Rosa chinensis ‚Viridiflora’) – osiągająca 75 centymetrów wzrostu i 60 centymetrów szerokości róża o kwiatach rozetowych, półpełnych, które początkowo są zielone a następnie purpurowieją. Jej pokrój jest wzniesiony, zaś – co charakterystyczne -płatki przypominają działki kielicha.

Damasceńskie – najprawdopodobniej przybyły do Europy z Persji w XII wieku. Są to krzewy o kolczastych pędach i pokrytych meszkiem liściach. Róże damasceńskie letnie powstały ze skrzyżowania róży lekarskiej (Rosa gallica) z Rosa phoenicea i kwitną one raz do roku w lecie, natomiast róże damasceńskie jesienne są mieszanką róży lekarskiej (Rosa gallica) z różą piżmową (Rosa moschata) i kwitną one jeszcze drugi raz na jesieni. Kwiaty tych róż mają zwykle, podwójne, półpełne lub pełne kwiaty o silnym zapachu. Zebrane są one w luźne baldachy bądź są pojedyncze, pojawiają się na pędach ubiegłorocznych.
‚Ispahan’ (‚Pompon des Princes’) – kwitnąca latem róża o szarozielonych liściach oraz półpełnych. Pachnących, wklęsłych kwiatach koloru różowego i średnicy 8 centymetrów. W pełni mrozoodporna osiąga wysokość półtora metra oraz szerokość do 1,2 metra.
‚Madame Hardy’ – posiada ciemnozielone skórzaste liście oraz białe kwiaty z zielonym oczkiem, średnicy 10 centymetrów. Kwitnie latem o dorasta do półtora metra wysokości.

Francuskie – najprawdopodobniej wyhodowane z gatunku róża lekarska (Rosa gallica/officinalis), która wywodzi się z centralnej i wschodniej Europy. Zakwitają raz w lecie na gęstych, ciernistych krzewach. Ich kwiaty są pojedyncze, półpełne bądź pełne, zwykle pachnące w odcieniach kolorów: czerwonego, rdzawoczerwonego, purpurowo-szkarłatnego.
‚Cardinal de Richelieu’ – posiadająca zwarty pokrój róża osiągająca metr wysokości I 1,2 metra szerokości. W pełni mrozoodporna tworzy okrągłe, pełne kwiaty o średnicy 8 centymetrów i kolorze purpurowego wina burgundzkiego.
‚Charles de Mills’ (‚Bizarre Triomphant’) – róża o wzniesionym, łukowatym pokroju i gładkich pędach. Tworzy kwiaty początkowo różowe, później karmazynowo różowe o średnicy 10 centymetrów. Jej wysokość i szerokość to około 1,2 metra.
‚Complicata’ – bujnie rosnąca róża o różowych, pojedynczych kwiatach zebranych w kwiatostany. Osiągające 11 centymetrów średnicy kwiaty są wklęsłe, ewentualnie płaskie i mają wygięte płatki oraz jaśniejsze środki. Roślina osiąga wymiary: wysokość 2,2 metra, szerokość 2,5 metra.

Remontantki – róże o pokroju krzaczastym, o dużych ciemnozielonych liściach złożonych z owalnych listków, o kwiatach powtarzających kwitnienie, pachnących, pełnych, zebranych po 3 w kwiatostanach bądź wyrastających pojedynczo, kwitnących na pędach tegorocznych i ubiegłorocznych. Ta klasa róż była najbardziej popularną w Anglii w XIX wieku (ogrody wiktoriańskie, czasy burbonów), jednakże ze względu na ograniczoną gamę kolorów (biały, różowy, czerwony) oraz coraz słabsze kolejne kwitnienie (wiosna kwiatów, najwięcej, latem mniej, jesienią najmniej) została stopniowo zepchnięta w cień przez mieszańce róż herbatnich.
‚Ferdinand Pichard’ – dorastająca do półtora metra wysokości i 1,2 metra szerokości róża o pachnących, półpełnych jasnoróżowych kwiatach średnicy 8 centymetrów z czerwonymi I różowymi smugami.
‚Reine de Violettes’ (‚Queen of the Violets’) – kwitnąca od lata do jesieni róża, tworząca pełne, ćwierćrozetowe, pachnące kwiaty koloru fioletowopurpurowego I średnicy 8 centymetrów. W pełni mrozoodporna osiąga półtora metra wysokości oraz 1,2 metra szerokości.
‚Paul Neyron’ – róża o bujnym, wyprostowanym wzroście mogącym osiągnąć wysokość 1,5 metra. Pachnące kwiaty koloru różowego z liliowymi przebarwieniami pojawiają się od lata do jesieni i mają około 15 centymetrów średnicy.

Mchowe – mutacja najczęściej róż stulistnych (rzadziej damasceńskich). Są one cenione ze względu na balsamicznie pachnące, po potarciu, łodygi, ogonki i działki kielicha, które posiadają specjalne mchowe narośle z substancją zapachową. Mieszańce róż mchowych ze stulistnymi kwitną jedynie raz w roku, jednakże krzyżówki z jesiennymi różami damasceńskimi dają kwiaty powtarzające kwitnienie. Rośliny te tworzą zwykle luźne krzewy o podwójnych, pełnych bądź półpełnych kwiatach zwykle zebranych po 3 w kwiatostanach.
‚Common Moss’ – kwitnąca latem na różowo róża osiągająca wysokość do półtora metra oraz szerokość do 1,2 metra. Tworzy pełne silnie pachnące kwiaty.
‚Blanche Moureau’ – zakwitająca latem róża o białych, wklęsłych, pełnych, pachnących kwiatach średnicy 10 centymetrów. Osiąga półtora metra wysokości.
‚Alfred de Dalmas’ – posiada pachnące, pastelowo-różowe kwiaty, które pojawiają się wielokrotnie w czasie wegetacji. Krzew tej róży ma bardzo zwarty pokrój i dorasta do półtora metra wysokości.

Noisette’a – pochodzą ze skrzyżowania róży chińskiej ‚Parson’s Pink’ oraz kwitnącej jesienią róży piżmowej (Rosa moschata), rezultatem którego jest silne pnącze o dużych kwiatostanach pełnych małych, różowych kwiatów pojawiających się od wiosny do jesieni. Tą odmianę nazwano w 1817 roku ‚Blush Noissete’. W późniejszych czasach jej krzyżówki z różami herbacianymi dały bardziej wytrzymałe rośliny o większych kwiatach i luźniejszych kwiatostanach. Generalnie róże Noissete’a są pnączami o gładkich pędach i zwykle błyszczących liściach. Kwiaty pachnące, półpełne lub pełne, powtarzające kwitnienie są zebrane w kwiatostany po 3-15 sztuk.
‚Aimee Vibert’ (‚Bouquet de la Mariee’) – róża pnąca, która może być prowadzona także jako krzew o maksymalnej wysokości 5 metrów i szerokości 3 metry. Kwitnie od lata do jesieni. Kwiaty SA białe, lekko pachnące, wklęsłe, pełne.
‚Alister Stella Grey’ (‚Golden Rambler’) – kwiaty pojawiają się od lata do jesieni, początkowo jasnożółte przekwitając stają się białe. Są one lekko pachnące , pełne. Dorasta do 5 metrów wysokości i 3 szerokości.
‚Blush Noisette’(‚Noisette Carnee’) – róża o kwiatach wydających korzenny aromat, kwitnących na kolor bladoróżowy. Dobrze rośnie jako krzew, a także prowadzona jako pnącze. Osiąga wysokość około 2-4 metrów oraz szerokość 2-2,5 metra.
‚Mme Alfred Carriere’ – posiadająca gładkie, wiotkie pędy róża kwitnąca od lata do jesieni. Posiada pełne, okrągłe, pachnące kwiaty koloru bladoróżowego lub białego. Osiąga 5 metrów wysokości oraz 3 metry szerokości. Jest w pełni mrozoodporna.
‚Marechal Niel’ – kwiaty pojawiające się od lata do jesieni mają średnicę 10 centymetrów. Są one stożkowate, półpełne, pachnące, koloru czysto żółtego. Rośnie bujnie osiągając wysokość do 5 metrów przy szerokości 2,5 metra.

Portlandzkie – róże te reprezentują mieszańce róż chińskich z europejskimi, szczególnie damasceńskie ze stuletnimi. Nazwę swą zawdzięczają księżnej Portlandii, która to otrzymała z Włoch różę zwaną ‚różą portlandzką’ (gatunek Rosa paestana). Cała ta grupa została wyhodowana z tej jednej róży. Rośliny tej grupy charakteryzują się krzaczastym, wyprostowanym, pokrojem, ciemnozielonymi liśćmi złożonymi z owalnych listków, kwiatami podwójnymi, półpełnymi lub pełnymi, pachnącymi, wyrastającymi pojedynczo bądź w kwiatostanach, kwitnącymi w 3 rzutach od lata do jesieni.
‚Marchesa Boccella’ (‚Jacques Cartier’) – posiada gęsty pokrój I wytwarza jasnozielone listki. Jej kwiaty są ćwierćrozetowe, pełne, pachnące, koloru różano różowego i średnicy 11 centymetrów. Pojawiają się od lata do jesieni. Roślina osiąga 1, 2 metra wysokości przy metrze szerokości.
‚Comte de Chambourd’ (‚Mme Knorr’)- kwitnąca od lata do jesieni róża o kwiatach ćwierćrozetowych, pełnych, pachnących, różowych z liliowym nalotem. Roślina krzewiasta, gęsta, zwarta osiągająca 1,2 metra wysokości i metr szerokości. W pełni mrozoodporna.

Szkockie – pochodzące od gatunku róża gęstokolczasta (Rosa pompinellifolia), róże krzaczaste o rozłożystym, rzadko wzniesionym pokroju. Wytwarzają odrosty korzeniowe oraz kolczaste pędy z ciemnozielonymi liśćmi. Kwitną zwykle wczesnym latem. Kwiaty mają pachnące od pojedynczych do półpełnych, wyrastające pojedynczo bądź zebrane w kwiatostany po 3.
‚Dunwich Rose’ (Rosa pimpinellifolia ‚Dunwichensis’) z żółtymi pręcikami, średnicy do 6cm.
‚Grandiflora’ (Rosa pimpinellifolia var. altaica) – osiągająca 2 metry wysokości i 1,2 metra serokości róża o długich, gałązkowatych pędach i pojedynczych kwiatach koloru kremowobiałego, z żółtymi pręcikami.
Rosa x harisonii ‚Harison’s Yellow’ (‚Harisonii’) – tworząca odrosty róża osiągająca rozmiary 2 na 1,2 metra, o mizernym pokroju i brązowych pędach. Kwiaty są letnie, mocno żółte, wklęsłe, podwójne, o średnicy 5cm. Tworzy czarno czerwone szupinki.

Sempervirens róże częściowo zimozielone, pnące wiotkie bądź sztywne o lancetowatych, jasnozielonych listkach. Posiada doskonałe do prowadzenia na pergole lub płoty łukowato wygięte, kolczaste pędy. Kwiaty zebrane w kwiatostany po 3-15 sztuk są bezwonne, kwitnące latem podwójne, pełne lub półpełne.
‚Adeleide d’Orleans’– pnąca sztywna róża o zwisających kwiatostanach. Kwiatach wklęsłych, podwójnych, słabo pachnących, jasnoróżowych, wielkości 4cm (średnica). Dorasta do 5 metrów wysokości i 3 metrów szerokości.
‚Felicite Perpetue’ (‚Climbing Little White Pet’) – ciemnozielonolistna róża o smukłych pędach I bladoróżowych (do białych), małych kwiatach pojawiających się latem. Rozpinana jako pnacze osiaga do 5 metrów wysokości i 4 metrów szerokości.

Sweet Briar – charakterystyczną cechą tej grupy są jasnozielone, błyszczące pachnące liście. Róże te mają kwiaty pojedyncze, podwójne bądź półpełne rozwijające się latem, zwykle pachnące. Są one zebrane w kwiatostany liczące do 7 sztuk kwiatów lub też wyrastają pojedynczo na pędach ubiegłorocznych. Rośliny mają pokrój krzaczasty, są silnie rozgałęzione.
‚Lady Penzance’ – róża rozkrzewiona z pachnącymi liśćmi oraz kwiatami pojedynczymi, wklęsłymi, koloru miedzianoróżowego lub żółtego. Osiąga wysokość i szerokość bliską 2 metrów, zakwita latem, tworzy czerwone, jajowate owoce.

Herbatnie – są efektem połączenia dwóch odmian róż chińskich z różnymi różami Noissete’a i burbońskimi. Generalnie ta grupa róż jest bardziej delikatna od reszty starych róż ogrodowych. Kwiaty róż herbatnich powtarzają kwitnienie i rosną jako rośliny krzaczaste bądź pnącza. Mają one lancetowate listki ciemno lub jasnozielone. Kwiaty ich są podwójne, półpełne lub pełne, pachnące (zapach przypominający czarną chińską herbatę), pojedyncze bądź zebrane po 3 w kwiatostanie. Kolor kwiatów to paleta pastelowych odcieni różu, bieli i żółci.
‚Lady Hillington’ – róża kwitnąca na kremowożółty kolor – środek kwiatu zawsze zabarwiony jest mocniej. Pachnąca o ciemnozielonych liściach i purpurowo zabarwionych łodygach. Osiąga rozmiary około metr na metr. Nie w pełni mrozoodporna.
‚Maman Cochet’ – powtarzająca kwitnienie róża o pełnych kwiatach koloru czysto różowego, z jednym płatkiem u podstawy o zabarwieniu żółtym. Jej liście są ciemnozielone i skórzaste.
‚Rosette Delizy’ – kwitnąca od lata do jesieni róża o ciemnozielonych liściach i prostym, krzaczastym pokroju. Tworzy kwiaty stożkowe, półpełne, o zapachu herbaty i bladożółtym kolorze z morelowo różowym przebarwieniem. Osiąga do 1,2 metra wysokości przy metrze szerokości.

NOWOCZESNE RÓŻE OGRODOWE
podzielona na następujące grupy klasa róż wywodzących się od starych róż ogrodowych. Charakteryzują się one jednakże innym wzrostem i kwitnieniem niż wspomniana klasa. Są to na ogół krzewy o dużych kwiatach, powtarzające kwitnienie krzewy o dużych kwiatach, o kwiatach zebranych w kwiatostany, powtarzające kwitnienie pnącza lub rośliny okrywowe niepowtarzające kwitnienia.

Róże pnące wiotkie – pnącza o długich , sztywnych, ciernistych i łukowatych pędach, na których wyrastają ciemnozielone liście oraz kwiaty najczęściej pachnące. Często róże te powtarzają kwitnienie na pędach tegorocznych, część jednak zakwita jedynie raz na pędach ubiegłorocznych. W przeciwieństwie do pnączy wśród starych róż ogrodowych, te róże są bardziej wiotkie i giętkie jednakże nadal potrzebują pomocy we wspinaczce. Są to często mutacje pnących róż herbatnich.
‚Amadeus’ – opis i zdjęcia
‚Aloha’ – kwiaty tej róży mają około 9 centymetrów średnicy i kolory jasnoróżowe i łososiowo różowe. Są one pełne i pachnące, pojawiają się od lata do jesieni. Różę tą można poprzez cięcie prowadzić także jako krzew. Osiąga ona do 3 metrów wysokości i 2,5 metra szerokości. Jest w pełni mrozoodporna.
‚Altissimo’ – kwiaty jaskrawoczerwone o średnicy 12 centymetrów.
‚Blaze’ – kwitnąca na czerwono róża o wysokości 2,5 metra.
‚High Hopes’ (‚Haryup’)- Tworzy półpełne, pachnące kwiaty koloru jasnoróżowego I średnicy 8 centymetrów. Kwiaty róży pojawiają się od lata do jesieni wśród ciemnozielonych liści pnącza osiągającego do 4 metrów wysokości i 2,5 metra szerokości.
‚Handel’ – posiadająca kremowe z różowawo czerwonymi brzegami, półpełne kwiaty róża o wzniesionym pokroju i ciemnozielonych liściach. Dorasta do 3 metrów wysokości i 2,2 metra szerokości. Jest w pełni mrozoodporna. Zakwita od lata do jesieni.

Róże wielokwiatowe – powstały w wyniku krzyżowania odmian róż ogrodowych. Nadają się znakomicie na rabaty dzięki swojej średniej wysokości (do 80 cm) i krzaczastym pokroju. Lubią towarzystwo innych roślin. Same posiadają ciemnozielone liście i cierniste pędy. Ich kwiaty zebrane są w kwiatostany liczące od 3 do 25 róż. Zakwitają od lata do jesieni, niestety często nie posiadają zapachu.
‚Amber Queen’ – tworzy pełne, pachnące, bursztynowożółte kwiaty o średnicy 8centymetrów. Roślina w pełni mrozoodporna osiągająca 50 cm wysokości oraz 60 cm szerokości.
‚Angel Face’ – osiągająca metr wysokości oraz 60 centymetrów szerokości róża o kwiatach różowo fioletowych, pełnych.
‚Pride of Maldon’ (‚Harwonder’) – kwitnąca do lata do jesieni róża o gęstym, błyszczącym, ciemnozielonym ulistnieniu. Jej kwiaty róży są koloru pomarańczowego z żółtą spodnią stroną płatków. Osiągają około 9 centymetrów średnicy. Roślina jest w pełni mrozoodporna. Dorasta do 75 centymetrów wysokości i 60 szerokości.
‚Simsalabim’ – opis i zdjęcia

Karłowe róże wielokwiatowe – pochodzą od róż chińskich należących do form karłowych. Ich wysokość nie przekracza zwykle 30 centymetrów, a średnica kwiatów wynosi około 3 centymetrów. Te róże uprawiane są zatem jako rośliny domowe, niskie skalniaki i rabaty, a także do pojemników. Ich kwiaty są bezzapachowe zebrane w kwiatostany liczące 3-11 sztuk. Powtarzają kwitnienie. Mają krzewiasty pokrój i błyszczące liście.
‚Anna Ford’ (‚Harpiccolo’) – kwitnąca na pomarańczowoczerwono róża, osiągająca 45 centymetrów wzrostu. W pełni mrozoodporna.
‚Petite Four’ (‚Intrefour’) -od lata do jesieni tworzy liczne białe i różowe, płaskie, podwójne kwiaty średnicy 4 centymetrów. Charakteryzuje się zwartym pokrojem oraz zwartym średnio zielonym ulistnieniem. Osiąga rozmiary 40 na 40 centymetrów.
‚Pink Symphony’ (‚Sweet Sunblaze’) – obficie ulistniona róża o okrągłym pokroju. Dorasta do 40 centymetrów wysokości oraz 45 szerokości. Tworzy od lata do jesieni, liczne, wklęsłe, pełne kwiaty koloru różano różowego i średnicy 4,5 centymetra.

Róże okrywowe – nazywane także drobnokrzaczastymi charakteryzują się rozłożystym do pełzającego pokrojem. W uprawie róże tego rodzaju tworzą gęste różane dywany, które zagłuszają chwasty, a przy tym są niezwykle odporne na mrozy. Nie wymagają cięcia i nadają się najlepiej do obsadzania pojemników, poboczy, skarp, skalników, kwietników, do prowadzenia na ścianach. Ich kwiaty pojawiają się bardzo licznie jedynie latem, czasem pachną.
‚Alba Meidiland’ – róża o cienkich przewieszających pędach, wysokości około 60-70cm i białych zebranych w kiście, małych, pełnych kwiatach (2-3cm średnicy).
‚Avon’ (‚Fairy Lights’, ‚Poulmulti’, ‚Sunnyside’) – kwitnąca na bladoróżowy do perłowobiałego kolor róża o ciemnozielonych liściach. Od lata do jesieni tworzy płaskie, podwójne kwiaty średnicy 4,5 centymetra. Osiąga 35 centymetrów wysokości i metr szerokości.
‚Hampshire’(‚Korhamp’) – kwitnąca od lata do jesieni róża o błyszczących liściach w kolorze średnio nasyconej zieleni. Tworzy kwiaty koloru szkarłatnego z żółtymi środkami blednącymi do koloru białego. Są one płaskie i pojedyncze, zebrane w kwiatostany. Osiągają średnicę 5 centymetrów. Wysokość krzewów nie przekracza 30 centymetrów, zaś rozpiętość dochodzi do 75 centymetrów.
‚Laura Ashley’ (‚Chewharla’) – tworząca gęste zwarte kobierce o wysokości do 60 centymetrów róża kwitnąca od lata do jesieni. Jej kwiaty są wklęsłe bądź płaskie, pojedyncze, karmazynowo różowe do liliowych z bladoróżowymi środkami, zebrane w kwiatostany.
‚Nozomi’ – opis i zdjęcia

Róże wielkokwiatowe (Mieszańce herbatnie) – powstały z połączenia róży pachnącej Rosa odorata i róży chińskiej Rosa chinensis tworzą bardzo dużą i popularną grupę, różnobarwnych i pachnących róż. Osiągają zwykle do metra wysokości, kwitną od czerwca do jesieni. Świetnie nadają się na kwiat cięty ze względu na duże kwiaty pojawiające się na pędach dwuletnich i rocznych. Ich pokrój jest krzaczasty, silnie rozgałęziony, liście bardzo zróżnicowane od średnio-zielonych do ciemno-zielonych, błyszczące bądź matowe.
‚Abbeyfield Rose’ (‚Cocbrose’) – wysoka i szeroka na 60 centymetrów róża o półpełnych, mocno różanoróżowych kwiatach średnicy 10 cm. Kwitnie od lata do jesieni.
‚Alec’s Red’ odmiana róży o stożkowatych pełnych, pachnących, czerwonych kwiatach, która osiąga metr wysokości i 60 centymetrów szerokości. Kwiaty osiągają średnicę nawet 15cm.
‚Alexander’ – osiągająca 2 metry wysokości oraz 80 centymetrów szerokości róża o kwiatach dużych (12 cm średnicy), jaskrawoczerwonych, półpełnych, kształtu szerokostożkowatego.
‚Alpine Sunset’ – ma kwiaty koloru jasnobrzoskwiniowożółtego z różowymi brzegami, średnicy 18 centymetrów, pełne, okrągłe. Osiąga 60 centymetrów wysokości i szerokości.
‚Las Vegas’ (‚Korgane’) – osiągająca metr wysokości oraz 65 centymetrów szerokości róża o kwiatach średnicy 10 centymetrów. Zakwita od lata do jesieni na kolor mocno pomarańczowy – spód płatków jest żółty.

Róże miniaturowe krzaczaste – są to te odmiany róż miniaturowych powstałych w wyniku krzyżowania róż chińskich, które mają pokrój krzaczasty, zwarty, są nisko rozgałęzione o skąpo kolczastych, krótkich pędach. Ich liście są zwykle lancetowate i bardzo małe. Kwiaty tych róż zebrane są w kwiatostany po 3 do 11 róż o niewielkich rozmiarach. Zakwitają od lata do jesieni. Najlepiej stosować tę grupę roślin na wysokie rabaty, obwódki ścieżek, do ogrodów skalnych i do pojemników.
‚Angela Rippon’ (‚Ocarina’, ‚Ocaru’) – róża osiągająca 45 cm wzrostu oraz 30 cm szerokości o kwiatach, pełnych łososioworóżowych.
‚Bluenette’ – opis i zdjęcia
‚Gourmet Popcorn’ (‚Weopop’) – kwitnąca do lata do jesieni róża o ciemnozielonych liściach i rozmiarach 40 na 40 centymetrów. Tworzy niewielkie (2cm średnicy) białe, podwójne, pachnące miodem kwiaty zebrane w kwiatostany.
‚Orange Sunblaze’ (‚Meijikitar’, ‚Sunblaze’) – kwitnąca od lata do jesieni na kolor jaskrawo pomarańczowoczerwony róża o zwartym pokroju i ciemnozielonych liściach. W pełni mrozoodporna dorasta do 30 centymetrów wysokości i szerokości. Średnica kwiatów wynosi około 4 centymetrów.

Miniaturowe róże pnące wiotkie – ta grupa róż cechuje się niewielkimi rozmiarami. Ich pędy są skąpo kolczaste, a liście niewielkie złożone z lancetowatych listków. Kwiaty są także nieduże zwykle zebrane po 3-9 sztuk w kwiatostanie. Zakwitają od lata do jesieni na pędach dwuletnich i rocznych. Kwiaty rzadko wydają zapach, są pojedyncze, podwójne, półpełne bądź pełne. Ich zastosowanie to: prowadzenie po kolumnie, nasadzenia pod niską ściana bądź ogrodzeniem.
‚Jeanne Lajoie’ – kwitnąca od lata do jesieni na lawendowo różowy kolor róża o krzaczastym pokroju i ciemnozielonych liściach. Przy podporach może osiągnąć wysokość 2 metrów oraz szerokość do 70 centymetrów. Kwiaty są stożkowe, pełne o średnicy około 4, 5 centymetra.
‚Laura Ford’ (‚Chewarvel’)- róża kwitnąca od lata do jesieni na kolor czysto żółty. Jej kwiaty zebrane w kwiatostany są podwójne, lekko pachnące o średnicy 4,5 centymetrów. W miarę jak przekwitają ich kolor zmienia się na różowawy. Liście są lśniące, jasnozielone i bardzo liczne. Roślina dorasta do 2,2 metra wysokości i 1,2 metra szerokości.

Miniaturowe róże okrywowe – charakteryzują się miniaturowymi rozmiarami oraz zwartym, rozłożystym pokrojem. Ich bardzo małe kwiaty zebrane są w kwiatostany liczące od 3 do 11 sztuk róż. Kwitnienie rozpoczyna się latem, a kończy jesienią. Kwiaty występują zarówno na pędach dwuletnich jak i rocznych. Ta grupa róż najlepiej nadaje się na obwódki ścieżek lub podjazdów, do ogrodów skalbinych i pojemników.
‚Robin Redbreast’(‚Interrob’) – osiągająca 45 centymetrów wysokości oraz 60 centymetrów wysokości róża kwitnąca od lata do jesieni na kolor ciemnoczerwony. Jej kwiaty są od wklęsłych do płaskich, pojedyncze, zebrane w kwiatostany. Posiadają blado białe środki oraz osiągają średnicę 4,5 centymetra. Ponad to roślina ta charakteryzuje się gęstym pokrojem i lśniącymi zielonymi liśćmi.
‚Snow Carpet’ (‚Maccarpe’) – posiadająca jaskrawozielone liście róża kwocząca latem pomponowe kwiaty koloru kremowobiałego i średnicy 3 centymetrów. Dorasta do 15 centymetrów wysokości i rozkłada się na 45 centymetrów szerokości. Jest w pełni mrozoodporna.

Róże bukietowe (Polianty) – tą grupę róż cechuje obfite kwitnienie, jednakże ich pokrój sprawia, iż należy je sadzić nie pojedynczo, lecz w większych grupach. Posiadają one zwykle małe lancetowate listki osadzone na skąpo kolczastych pędach. Kwiaty pojawiają się wielokrotnie oda lata do jesieni, są na ogół zebrane w kwiatostany licznych małych kwiatów, które rzadko pachną. Kolor kwiatów jak i ich kształt jest bardzo zróżnicowany.
‚Ballerina’ – jej kwiaty są wklęsłe, pojedyncze, jasnoróżowe z białych środkiem i średnicy 3 centymetrów. Rozwijają się od lata do jesieni w miotlastych, dużych kwiatostanach. Ten bujny, gęsty i rozłożysty krzew dorasta do półtora metra wysokości oraz 1,2 metra szerokości.
‚Marjorie Fair’ (‚Red Ballerina’, ‚Red Yesterday’) – kwitnąca od lata do jesieni na winnoczerwony kolor róża o błyszczących zielonych liściach. Jej kwiaty są zebrane w kwiatostany, liczne, wklęsłe, pojedyncze, z białym oczkiem , o średnicy 4,5 centymetra. Osiąga wysokość oraz szerokość do 1,2 metra.
‚Orange Triumph’ – dorastająca do metra wysokości przy 75 centymetrach szerokości róża o błyszczących, ciemnozielonych liściach. Od lata do jesieni tworzy kwiatostany pełnych, okazałych kwiatów koloru matowoczerwonego o średnicy 4 centymetrów.
‚Burgundy Iceberg’ – opis i zdjęcia

Róże pnące sztywne (Ramblery) – do tej grupy należą bujnie rosnące róże pnące i długich kolczastych pędach, gęsto ulistnionych. Ich kwiaty pojawiają się głównie latem na pędach dwuletnich i są zebrane w kwiatostany po 3-21 sztuk róż. Rośliny te maja ciemnozielone liście oraz pachnące kwiaty. Są stosowane do prowadzenia po ogrodzeniach, pergolach, ścianach i drzewach.
‚Alberic Barbier’ – róża o kremowobiałych kwiatach, lekko pachnących, rozetowych. Jej liście są częściowo zimozielone. Osiąga wysokość 5 metrów i 3 metry szerokości.
‚Albertine’ – ma kwiaty jasnołososioworóżowe, okrągłe pełne, pachnące.
‚Goldfinch’ – dorasta do 2,5 metra wysokości oraz 2 metrów rozpiętości. Rośnie bujnie, ma jasnozielone liście oraz rozetowe, półpełne, pachnące kwiaty średnicy 4 centymetrów i koloru mocno żółtego, potem blednącego.
‚May Queen’ – dorastająca do 4 metrów wysokości oraz 3 szerokości, bujnie, łukowato rosnąca róża o kwiatach pojawiających się latem. Zebrane w kwiatostany ćwierćrozetowe, półpełne, pachnące jabłkami róże mają kolor czysto różowy i średnicę 8 centymetrów.
‚Kew Rambler’ – posiadająca szarozielone liście róża osiągająca wysokość 5 metrów przy szerokości 4 metrów. Tworzy latem wklęsłe, pojedyncze, pachnące kwiatostany różowych kwiatów z białym oczkiem żółtymi pręcikami.

Rugosa – pochodzi od gatunku róża pomarszczona (Rosa rugosa), który to dostarczył materiała na bardzo wytrzymałe i odporne na choroby rośliny. Większość róż tej grupy daje powtarzające kwitnienie, podwójne, płaskie, mocno pachnące kwiaty. Charakterystyczną cechą są pomarszczone liście, jednakże istnieją wyjątki od reguły. Krzewy tych róż posiadają na ogół kolczaste pędy oraz mięsiste, pomarszczone (o czym już wspomniano), jasnozielone liście. Tworzone kwiaty zebrane są w kwiatostany liczące od 3-11 sztuk kwiatów. Ich ozdobą są także zawiązywane owoce – czerwone szupinki. Stosowane na żywopłoty, zagony, jako solitery.
‚Alba‚ – opis i zdjęcia
‚Agnes’ – róża o kwiatach średnicy 10 cm, koloru jasnożółtego, wklęsłych, półpełnych, pachnących. Osiąga wysokość 2 metrów przy 1,2 metra szerokości.
‚Armada’ (‚Haruseful’) – posiadająca ciemnozielone, błyszczące liście róża o wklęsłych, podwójnych, pachnących kwiatach koloru różano różowego i średnicy około 8 centymetrów. Krzewy osiągające półtora metra wysokości kwitną od lata do jesieni.
‚Fru Dagmar Hastrup’ – ma kwiaty pachnące goździkami koloru jasnoróżowego i średnicy 9 centymetrów. Pojawiają się one latem, a jesienią na ich miejscu powstają czerwone, ozdobne szupinki. Krzewy tej odmiany mają pokrój rozłożysty i osiągają wysokość około jednego metra przy szerokości 1,2 metra.

RÓŻE PARKOWE
stanowią bardzo zróżnicowana grupę róż stworzoną na potrzebę klientów, którzy potrzebowali kolorowych, pachnących, efektownych kształtem kwiatów przy niewielkim nakładzie opieki nad rośliną. Do tej grupy należą mieszańce róż mchowych oraz innych grup. Najczęściej róże z tej grupy to krzaczaste rośliny o kolczastych pędach i liściach. Są one średniej wielkości, odporne na choroby i szkodniki. Na ogół powtarzają kwitnienie, dając od lata do jesieni pachnące kwiaty. Mają małe wymagania pielęgnacyjne, nadają się na zagony, żywopłoty i jako solitery.
‚Armada’ (‚Haruseful’) – róża o różano różowych kwiatach, mocno pachnących, podwójnych i wklęsłych. Osiągająca 1,2 metra szerokości przy wysokości 1,5 metra.
‚Buff Beauty’ – charakteryzująca się kulistym pokrojem róża o kwiatach zmieniających kolor z morelowego na płowożółty. Jej kwiatostany zakwitają od lata do jesieni. Dorasta do 1,2 metra wysokości oraz szerokości.
‚Cardinal Hume’ (‚Harregale’) – dorastająca do 80 centymetrów i 1,1 metra szerokości róża o ciemnozielonych liściach. Zakwita od lata do jesieni na kolor czerwonawopurpurowy. Jej wklęsłe, półpełne, lekko pachnące kwiaty są zebrane w gęste kwiatostany.
‚English Garden’ (‚Ausbuff’) – posiada rozetowe, półpełne, lekko pachnące kwiaty średnicy 10 centymetrów, w kolorze płowożółtym z bledszymi brzegami. Jej liście są jasnozielone a wzrost i szerokość dochodzą do około metra.
‚Graham Thomas’ (‚Ausmas’) – kwitnąca od lata do jesieni róża o łukowatym, luźnym pokroju. Dorasta do 1,2 metra wysokości oraz półtora metra szerokości. Jej kwiaty są pełne, pachnące i żółte o średnicy 11 centymetrów.
‚Jacqueline du Pre’ – w pełni mrozoodporna róża o ciemnozielonych liściach i łukowatym pokroju. Osiąga do półtora metra wysokości przy 1,2 metra szerokości. Zakwita latem i ponawia kwitnienie do jesieni. Tworzy wklęsłe, podwójne kwiaty o zapachu piżmowym i płatkach koloru kości słoniowej z karbowanymi brzegami oraz czerwonymi pręcikami.

A oto naturalnie występujące lub popularne i uprawiane z powodzeniem w Polsce gatunki róż wraz z ich krótką charakterystyką:
Róża gęstokolczasta (Rosa pimpinellifolia) – dorastająca do metra wysokości róża o drobnych złożonych, ząbkowanych liściach. Jej gałązki są drobnokolczaste, długie, a pokrój bardzo zwarty. Kwiaty pojawiają się przez całe lato, są niewielkie koloru białego lub różowego. Owoce są koloru czarnego. Lubi stanowiska słoneczne. W naturze zwykle porasta suche, kamieniste zbocza.

Róża francuska (Rosa gallica) – często uprawiana w Polsce, ale rzadko już występująca w środowisku naturalnym róża dorastająca do półtora metra wysokości. Występuje także pod nazwą róża aptekarska (rosa ‚Officinalis’) ze względu na swój bardzo silny zapach. Zakwita raz w kwietniu na mocno różowy kolor. Jej kwiaty są pełne o średnicy około 7-9 centymetrów. Jest w pełni mrozoodporna i znosi lekkie zacienienie.

Róża dzika (Rosa canina) – gatunek róży naturalnie występujący w Polsce (pospolity). Krzewy zrzucające liście na zimę dorastają do 2,5 metra wysokości. Liście są soczysto zielone, a owoce to lecznicze, jadalne, czerwone niełupki. Kwitnie od czerwca do końca sierpnia – czasem powtarza kwitnienie także we wrześniu, październiku. Kwiaty są pachnące, pojedyncze, z żółtym środkiem i pręcikami, maja kolor biały, jasno bądź ciemnoróżowy. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu na glebach próchnicznych i wilgotnych.

Róża czerwonawa (Rosa glauca) – uprawiany i dziczejący w Polsce gatunek róży tworzący krzewy o wysokości do 2,5 metra. Jej liście są bardzo delikatne, purpurowo zabarwione od spodu. Łodygi ma zwykle sztywne zabarwione, podobnie jak liście, na kolor purpurowy. Pojedyncze kwiaty są koloru różowego, jaśniejszego w środku. Owoce mają kulisty kształt, początkowo pomarańczowe, potem czerwienieją.

Róża rdzawa (Rosa rubiginosa) – pospolicie, naturalnie występująca w Polsce róża zwana także szkocką. Tworzy wolno rosnące, zwarte krzewy o wysokości 2-3 metrów. Jej liście są ciemnozielone, błyszczące, pokryte od spodu włoskami pachnącymi jabłkiem. Jej łodyga jest pokryta szarymi kolcami. Kwiaty pojawiające się w czerwcu są pojedyncze bądź zebrane w kwiatostany, pojedyncze, ciemnoróżowe. Niewielkie owoce pojawiające się jesienią mają kolor czerwony. Róża ta porasta zwykle zbocza, skraje lasów, miedze i zarośla.

Róża pomarszczona (Rosa rugosa) – sprowadzony z Azji gatunek róży dziczejący w Polsce. Tworzy duże krzewy (do 2 metrów wysokości) o gęsto owłosionych i kolczastych pędach. Jej liście są grube, owłosione, mięsiste, ciemnozielone, błyszczące, z wierzchu pomarszczone, zaś od spodu owłosione. Kwiaty są duże czerwono-różowe, pojedyncze, pachnące, pojawiają się od lata do jesieni. Owoce koloru pomarańczowo-czerwonego mają kształt spłaszczonej kuli. Róże te mają bardzo niewielkie wymagania -mogą rosnąc na wielu rodzajach gleb, na stanowiskach słonecznych do zacienionych.

Róża wielokwiatowa (Rosa multiflora) – róża, której charakterystyczną cechą są małe kwiaty zebrane w duże, gęste kwiatostany. Gatunek pochodzi z obszarów o klimacie umiarkowanym i ciepłym, u nas jest uprawiany, a także występuje dziko. Tworzy krzewy, pnące się także po innych roślinach, dorastające do wysokości 3-5 metrów. Kwitnie latem na kolor biały lub różowy kwiaty mają od półtora do 4 centymetrów średnicy. Zawiązuje małe czerwone, purpurowiejące szupinki. Od tego gatunku pochodzi wiele odmian ogrodowych róż wielokwiatowych.

CHOROBY I SZKODNIKI
Najważniejsze choroby spotykane u róż to czarna plamistość, rdza, mączniak rzekomy, mączniak prawdziwy, zamieranie pędów, rak szyjki korzeniowej, werticilloza, choroby przenoszone przez glebę, wirozy. Szkodniki atakujące róże to: mszyce, skoczki, przędziorki, tarczniki, gąsienice motyli, larwy błonkówek i wygryzające liście błonkoskrzydłe. W celu ochrony roślin na początku choroby, ataku szkodnika, należy usunąć uszkodzone organy i zabezpieczyć pozostałą roślinę odpowiednim preparatem. Są gatunki róż mniej lub bardziej odporne na szkodniki i choroby, wydaje się jednak iż najlepszą ich ochroną przed patogenami jest odpowiednie nawożenie, w celu utrzymania dobrej kondycji roślin.

Rosa 'Perfect Moment'

Fot. Stan Shebs, publikacja na licencji CC-BY-SA-3.0, źrodło: Wikimedia Commons.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment