Sosna czarna – odmiany, sadzonki, choroby, uprawa

Występuje w całej Europie południowej, od Francji i Hiszpani na zachodzie, po Krym i Azję mniejszą. Północna granica występowania przebiega przez Austrię. Sosna czarna jest bardzo zmiennym gatunkiem. Zasadniczo przyjmuje się, iż występuje w czterech rasach geograficznych (podgatunkach) – austriacka, krymska, pirenejska i korsykańska.


W amatorskiej uprawie sosny czarnej najpowszechniej spotyka się Pinus nigra subsp. nigra (podgatunek austriacki). W naturze sosna czarna rośnie na glebach średnio głębokich i płytkich, często wapiennych.

Sosna czarna jest bardzo dekoracyjnym drzewem. Dorasta do 20-25 m. wysokości (rzadko do 45m) i 8-15 metrów szerokości. W młodym wieku korona jest szerokostożkowata lub lekko jajowata. Gałęzie są mocne i masywnie zbudowane, rosną od samego dołu pnia w regularnych nibyokółkach. Z wiekiem korona staje się coraz bardziej rozłożysta, z tego też względu potrzebuje dość dużo miejsca wokół.
Sosna czarna posiada głęboko spękana korę. Jest ciemnobrązowa (prawie czarna). Łuszczy się ciemnymi płatkami z jaśniejszymi rysami.
Drzewo zimozielone. Posiada po dwie igły w okółku (sosna dwu igielna). Są ciemnozielone długości 8.16 cm. Największe igły występują u podgatunku austriackiego.
Jest rośliną jednopienną, oznacza to iż na jednym drzewie występują zarówno kwiaty męskie jak i żeńskie. Kwiaty męskie są wałeczkowate do 3 cm długości. Występują w pęczkach w całej koronie. Kwiatostany żeńskie występują po 1-4 tylko w górnej części korony. Kwitnie w maju – czerwcu.
Jasnobrązowe szyszki dorastają do 9 cm długości. Nasiona dojrzewają w drugim roku. Puste szyszki samoistnie opadają wiosna na ziemię.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE:
Uprawiać sosnę czarną należy na stanowiskach słonecznych, dlatego tylko tam powinna być sadzona. Woli gleby przepuszczalne, niezbyt wilgotne. Nie należy sadzić sadzonek sosny czarnej do gleb ciężkich i zbitych. Jest roślina wapniolubną a wiec najodpowiedniejsze pH to 6,0 – 6,5. ze względu na swą wytrzymałość na suszę i na klimat miejski polecana jest do nasadzeń osiedlowych, i parkowych w centrach miast. Doskonale znosi zanieczyszczenia miejskie i przemysłowe. Czasem stosowana do nasadzeń leśnych. Nie jest polecana do małych ogrodów gdyż korona z wiekiem szeroko rozrasta się. W większych ogrodach zaleca się sadzić sadzonki sosny czarnej samotnie, aby uwydatnić piękny pokrój.

Drewno sosny czarnej jest bardzo popularnym budulcem różnego rodzaju opakowań drewnianych, jej drewno stosowane jest także w budownictwie. Większość egzemplarzy posiada prosty pień, z tego względu używana jest do budowy masztów na statkach. Jest drzewem żywicznym. Rocznie z jednego drzewa można otrzymać ok. 4kg żywicy, otrzymując z niej olejek terpentynowy i kalafonię.

ODMIANY
Oprócz gatunku, sosna czarna uprawiana jest w kilku odmianach. Do najciekawszych można zaliczyć:
‚Piramidalis’ – Pokrój stożkowaty, dorasta do 6-7 m po 30 latach. Pędy ma sztywne, ułożone pionowo. Ta odmiana sosny czarnej jest mało wymagająca, polecana do mniejszych ogrodów, oraz w niewielkich kompozycji iglastych.
‚Brepo’ – malutka, karłowa odmiana sosny czarnej, tworzy prawie idealną kulę. Szczepiona na niskim pniu, dorasta do 0,5 m średnicy. Polecana do malutkich ogrodów, ogródków skalnych, można ją sadzić także na tarasach w większych pojemnikach.

CHOROBY I SZKODNIKI
Z chorób sosny czarnej należy przede wszystkim wyróżnić rdzę wejmutkowo – pożeczkową. Niebezpieczną chorobą sosny czarnej jest również zamieranie pędów i wierzchołków, zagrożeniem jest też osutka. Sosny czarne są atakowane przez mszyce, zwójki, pryszczarki, osnuja gwiaździsta.

Więcej informacji: Sosna czarna (Pinus nigra)

Pinus nigra
Fot. Wouter Hagens, zdjęcie udostępnione jako własność publiczna, źrodło: Wikimedia Commons.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>