Cynia – uprawa i nasiona

Należy do rodziny astrowatych, inna nazwa to – jakobinka. Jest to jedna z najpiękniejszych i z najbardziej wartościowych roślin ozdobnych jednorocznych. Uprawa cynii jest powszechna w każdym prawie ogrodzie czy na działce. Jej okazałe kwiatki przypominające dalie, w wielu żywych kolorach, rozwijają się od połowy lata do pierwszych przymrozków. Pochodzą z południowych stanów USA i Meksyku.

Wysokie odmiany wykorzystywane są jako kwiaty cięte, niskie natomiast nadają się do obsadzania rabat, klombów oraz pojemników. Kwiatostany, w formie koszyczka, mogą być pojedyncze lub pełne, średnicy od 5 do 15 cm, o barwach; białej, kremowej, żółtej, pomarańczowej, złotożółtej, karminowej, różowej, szkarłatnej, czerwonej. Cynie najlepiej rozwijają się gdy jest sucho i gorąco, natomiast marnieją gdy panuje wilgoć i chłód.

Uprawa cynii: Cynia najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym i ciepłym, lubi gleby żyzne o odczynie zasadowym lub obojętnym.
Należy do roślin, które dobrze znoszą przesadzanie nawet w pełni kwitnienia.

Nasiona cynii wysiewa się w marcu do inspektu ciepłego, na około sześć tygodni przed planowanym sadzeniem, najlepiej rzędowo, chociaż czasem stosowany bywa także siew rzutowy. Przy gęstym siewie nasion cynii, wykiełkowane roślinki należy przepikować wówczas, gdy pojawi się pierwszy liść w rozstawie 5×5 cm. Można też wysiewać nasiona późną wiosną bezpośrednio do gruntu, a następnie przerywać wschodzące siewki, ale wówczas rośliny kwitną dużo później.

W czasie wschodów i w fazie siewek należy utrzymać w inspekcie temperaturę około 18?C.
Do gruntu na miejsca stale wysadza się cynie w trzeciej dekadzie maja, przejściu ostatnich wiosennych przymrozków, w odstępach 35 cm odmian wysokie, 20 cm odmiany niskie.

Choroby i szkodniki: W wilgotnej glebie siewki może zaatakować zgnilizna podstawy pędu i korzeni, gdy lato jest wilgotne i pada deszcz często roślinę poraża szara pleśń. Może być również atakowana przez mszyce i piętnówki.

Zobacz również: Cynia wytworna (Zinnia elegans)

Cynia