Szarłat – uprawa i nasiona

Szarłaty to rośliny o niezwykle uroczych, kłosowatych kwiatostanach i barwnych liściach. Ta jednoroczna roślina pochodząca z terenów podzwrotnikowych Indii, Ameryki i Afryki przywędrowała do Europy w XVII wieku. Uprawa szarłatu jest bardzo popularna ze względu na bogactwo gatunków.

W zależności od gatunku dorasta do 0,5 -1,5m wysokości.
Łodygi ma proste, lekko owłosione i silnie rozgałęzione, gęsto pokryte liśćmi na długich ogonkach.
Liście są duże, jajowate lub podłużne, często kształtem przypominające romb, barwy zielonej, purpurowej, a czasem trójkolorowe.
Kwiaty zebrane w wiechowate kwiatostany, wyrastają na górze łodygi, kwiatostan tworzy wiele drobnych, najczęściej czerwonych kwiatów, czas kwitnienia przypada na okres od lipca do pierwszych przymrozków.

Uprawa szarłatu: Ważne jest, aby szarłat sadzić w miejscach nasłonecznionych i osłoniętych od wiatru. Do uprawy szarłatu najbardziej nadaje się podłoże żyzne i zasobne.
Można rozmnażać wysiewając nasiona szarłatu bezpośrednio do gruntu w połowie maja lub na początku kwietnia nasiona szarłatu siejemy do skrzynek i wysadzamy gotowe rośliny, wtedy szybciej kwitną.

Szarłat można sadzić na rabatach pojedynczo lub w grupach. Bardzo trwałe kwiatostany doskonale prezentują się także w suchych bukietach.

Gatunki i odmiany:
Szarłat zwisły wysoki, ogrodowy (Amaranthus caudatus)- zwany lisim ogonem, dorasta do 80cm wysokości; zwisające kwiatostany złożone z drobnych kwiatów barwy buraczkowo-purpurowej (fot. poniżej).
‘Artropurpureus’ – o purpurowych liściach i kwiatach, osiąga wysokość do 120 cm.
‘Albiflorus’ – o białawych lub zielonkawych kwiatostanach.

Szarłat wiechowaty niski (Amaranthus paniculatus) – charakterystyczne wnoszące się kwiatostany.

Szarłat trójbarwny (Amaranthus tricolor) – pokrój krzaczasty, czerwone kwiaty, a liście przybierają różne barwy – stąd nazwa.

Choroby i szkodniki: Roślina odporna, w sprzyjających warunkach może być jednak atakowana przez mszyce.

Amaranthus caudatus
Fot. sxc.hu