Wilec – uprawa i nasiona

Wilec to jednoroczne pnącze, owijające się wokół podpór, o zróżnicowanym pokroju i zabarwieniu kwiatów, w zależności od gatunku. Naturalnym środowiskiem występowania wilców jest Ameryka Środkowa i Południowa, a także terytorium Indii Wschodnich. W Polsce wilce uprawia się w trzech gatunkach: wilec purpurowy, wilec pierzasty i wilec trójbarwny.

W zależności od gatunku rośliny osiągają wysokość od 3 do 4 m. Łodygi są silnie rozgałęzione, wiotkie i cienkie, ale mocne pędy pną się w górę po podporach. Liście są ciemnozielone, duże i sercowate. Kwiaty w kształcie kielicha wyrastają z katów liści. W zależności od odmiany mają barwę: białą, purpurową, różową, niebieską, a także w paski. Kwitnie od lipca do września, kwiaty wilca otwarte są od wieczora do godziny dziesiątej rano, a także w dni pochmurne. W dni upalne i słoneczne – zamykają się.

Uprawa wilca: Wilce wymagają bardzo żyznej gleby i słonecznego stanowiska. Dodatkowo nasiona wilców należy wysiewać przy ogrodzeniach, podporach, najlepiej wysiewać nasiona w jednym rzędzie. Jeśli chcemy, aby roślina zakwitła wcześnie najlepiej wysiać nasiona wilca najpierw do doniczek, a w maju małe sadzonki wsadzamy do gruntu. W czasie suchego lata rośliny należy dodatkowo nawadniać.

Nasiona wilca wysiewamy już na początku kwietnia do doniczek lub w maju wprost do gruntu.

Gatunki i odmiany:
Wilec purpurowy (Ipomea purpura) – dorasta do 3m wysokości, wbrew nazwie ma różnobarwne kwiaty, zawsze z jaśniejszą gardzielą.
Wilec pierzasty (Ipomea pinnata) – jak nazwa wskazuje ma charakterystyczne pierzaste liście, a kwiaty przyjmują barwę czerwoną.

Wilec trójbarwny (Ipomea tricolor)- dorasta do 5m wysokości, ma większe kwiaty i liście od wilca purpurowego.

Zobacz również:
Wilec klapowany – opis
Wilec ziemniaczany -opis

 

Choroby i szkodniki: Roślina jest podatna na mączniaka prawdziwego i szarą pleśń.

Wilec