Kalina koralowa – zastosowanie, cięcie, uprawa, odmiany

Kategoria: Drzewa i krzewy ozdobne – Autor: Gardener – 25 sierpnia 2013

Kalina koralowa jest krzewem zaliczanym do rodziny kalinowatych lub przewiertniowatych (w zależności od systemu klasyfikacji). Występuje w Europie, północnej Azji i północnej Afryce. W Polsce jest rośliną dość pospolitą, objętą częściową ochroną gatunkową. Rozpowszechniona jest na terenie całego kraju, pospolita w wilgotnych lasach oraz zaroślach i nad brzegami wód, występuje na niżu, w górach dochodzi do regla górnego.
Do gatunków flory Polskiej obok Kaliny koralowej należy Kalina hordowina (Viburnum lantana L.)

Kalina koralowa jest krzewem dorastającym do wysokości 4m. ma pokrój szeroki o niesymetrycznej, luźnej koronie. Gałęzie dotykające ziemi często się zakorzeniają i powstają w ten sposób wtórne krzewy.
Pędy ma nagie, kanciaste, krótkoowłosione, połyskujące, czerwonobrunatne, zimą jasnoszare.
Kora szara, matowa. Pąki nakrzyżległe, okryte karminowymi łuskami, owłosione i nieco lepkie.
Liście są naprzeciwległe, długości do 12cm, z krótkimi ogonkami (z gruczołkami) i odpadającymi, drobnymi przylistkami. Składają się z 3-7 listków, szerokojajowate, nieregularnie ząbkowane, zwężają się klinowato ku ogonkowi. Z wierzchu ciemnozielone, od spodu szarozielone, omszone, jesienią przebarwiają się na kolor czerwony lub brązowo-czerwony. Rozwijają się równocześnie z kwiatami.
Kwiaty Kaliny koralowej są białe, drobne, zebrane w liczne, gęste i płaskie baldachogrona na szczytach gałązek. Brzeżne kwiaty większe są płaskie i płone, wewnętrzne są mniejsze, mają dzwonkowaty kształt. Kwitną V-VI, zapylane są przez muchówki.
Owoce są kuliste, czerwone i lśniące. Dojrzewają we XI i bardzo długo utrzymują się na gałązkach, nawet do wiosny. Mają cierpki i gorzki smak. Są trujące.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE
Uprawa kaliny koralowej udaje się na żyznych i wilgotnych do nieco bardziej suchych glebach. Dobrze znosi warunki miejskie. Nie ma dużych wymagań względem światła. Kalina koralowa najpiękniej wygląda gdy swobodnie rozrasta się dlatego nie poleca się cięcia kaliny koralowej. Należy usuwać jedynie chore lub obumarłe pędy. Co 5 lat należy odmłodzić krzew. Odmładzające cięcie kaliny koralowej wygląda następująco: należy przyciąć wszystkie pędy (cały krzew) do wysokości ok. 30 cm nad ziemią.
Kalinę koralową uprawia się jako roślinę ozdobną. Zastosowanie kaliny koralowej w parkach, zadrzewieniach krajobrazowych oraz zieleni osiedlowej jest tak popularne ze względu na bardzo dekoracyjne, czerwone owoce i przebarwiające się liście na jesieni. Surowcem zielarskim jest kora, pozyskiwana wiosną z 2-3 letnich gałązek. Kora służy do wytwarzania odwaru lub ekstraktu, mającego właściwości rozkurczowe, uspokajające i przeciwbólowe. W weterynarii zastosowano kalinę koralową w leczeniu pryszczycy.

ROZMNAŻANIE
Przez siew, odkłady w czerwcu oraz z sadzonek pobieranych w sierpniu.

ODMIANY
‘Compactum’odmiana kaliny koralowej o pokroju krzewiastym wolno rosnącym, dorastający do 1,5m wysokości. Kwiaty białe, zebrane w płaskie baldachy. Owoce koralowo-czerwone, błyszczące, utrzymują się na roślinie VIII-XI. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych, pól cienistych i wilgotnych.
‘Nanum’ – krzew dorastający do ok. 0,5 m wysokości. Ozdobny z liści i kulistego pokroju. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Zalecany do małych ogrodów.
‘Park Harvest’ – ta odmiana kaliny koralowej to krzew dorastający do 4 m wysokości, o nagich pędach, w zimie jasnoszarych. Liście szeroko-jajowate, długości 5-12 cm, grubo i nierównomiernie ząbkowane. Kwiaty białe, zebrane są w płaskie podbaldachy. Kwitnie V-VI. Owoce krwisto-czerwone, bardzo długo utrzymują się na gałązkach – często do wiosny. Dobrze rośnie na żyznych i wilgotnych glebach. Lubi stanowiska słoneczne do cienistych. Dobrze rośnie w warunkach miejskich. Polecana jest do parków, ogródków, do zadrzewień krajobrazowych oraz do nasadzeń miejskich.
‘Roseum’odmiana kaliny koralowej potocznie nazywana Buldeneż. Krzew dorastający do 4m wysokości. Liście ciemnozielone przebarwiają się jesienią na ciemnoczerwony kolor. Odmiana ozdobna z kulistych, śnieżnobiałych kwiatostanów, które w miarę przekwitania różowieją. Kwitnie V-VI. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych i półcienistych, na glebach żyznych i wilgotnych. Dobrze znosi miejskie warunki i zanieczyszczenia powietrza. Wykazuje również dużą odporność na mróz, jednak młode rośliny warto zabezpieczyć na zimę. Dobrze znosi ciecie formujące. Rozmnażana z niezdrewniałych sadzonek lub z nasion wysiewanych wiosną.

Owoce Kaliny koralowej są trujące – zawierają saponiny. Na ich działanie wrażliwe są dzieci, konie i bydło. Objawami zatrucia u dzieci są zawroty głowy, wymioty, zaburzenia mowy i utrata przytomności. Według niektórych autorów, przetworzone owoce kaliny: dżemy, konfitury, kompoty – nadają się do spożycia. Właściwości lecznicze kaliny znano od XVI w. W medycynie ludowej owocami i kwiatami leczono przeziębienia, astmę, chorobę wrzodową, złe trawienie czy nadciśnienie. W wierzeniach ludowych kalina związana jest z cierpieniem i smutkiem, wierzono również, że wąchanie kwiatów powoduje utratę powonienia. Dawniej była symbolem młodości, piękna i życia oraz skromności i dziewictwa.

CHOROBY I SZKODNIKI
Roślina jest podatna na szarą pleśń.

Zobacz również: Kalina koralowa (Viburnum opulus)

Kalina

Fot. KENPEI, publikacja na licencji CC-BY-SA-3.0, źrodło: Wikimedia Commons.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment