Topola – sadzonki, gatunki, zastosowanie

Na świecie występuje około 30-40 gatunków topoli, na półkuli północnej. W Polsce 4 gatunki: (Populus alba),(Populus nigra), (Populus tremula x canescens). (Populus alba) – topola biała występuje od południowo zachodniej Afryki i Europy przez południowo zachodnią Azję, po zachodnią Syberię i środkową Azję. W Polsce pospolita nad rzekami, jako element lasów łęgowych. (Populus tremula) – topola osika rośnie od północno zachodniej Afryki i zachodniej Europy po Daleki Wschód, na północy przekracza koło podbiegunowe i sięga do granicy lasu i tundry. W Polsce pospolita.
Jest drzewem pionierskim, preferuje żyźniejsze siedliska. Wybiera miejsca granic lasów. (Populus nigra) – topola czarna występuje podobnie jak topola biała. W Polsce sięga granicę północną, brak jej na Pomorzu.
(Populus xcanadensis) – Topola kanadyjska jest drzewem mieszańcowym wprowadzonym z Europy. Z gatunków  topoli występujących w Europie możemy wymienić – (Populus simonii) – topola Simona (chińska), (Populus maximowiczii) – topola Maksymowicza, (Populus xberolinesis) – topola berlińska. Topola Simona występuje w północno wschodnich Chinach i na Półwyspie Koreańskim. Topola Maksymowicza sięga Dalekiego Wschodu, od Półwyspu Koreańskiego, przez Japonię i Mandżurię po Sachalin i Kamczatkę.

Pokrój – na długopędy i krótkopędy. Pędy obłe lub graniaste. Pączki okryte kilkoma łuskami, lepkie.
Liście – szerokie i długoogonkowe. Jedne na pędach krótkich inne na krótkopędach, które rozwijają się później.
Kwiaty – w kotkach, niektóre zwisające. Przysadki mniej lub bardziej powcinane, liczne pręciki. Drzewo wiatropylne, brak miodników.
Owoce – u topoli białej rozwijają się w maju.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE
Drzewa światłolubne. Rosną na terenach łęgowych, dolinach rzek. Gleby świeże, wilgotne z poziomem wody gruntowej od 80 do 150 cm zasiedla większość gatunków. Średnia wieku drzew topoli to 20-25 lat. Sadzonki topoli rosną szybko, dlatego też mają duże znaczenie dla rejonów bezleśnych.
Topolę zastosowano do zakładania plantacji przeznaczonych na cele energetyczne. Sadzonki topoli posiadają duży przyrost masy drewna. Topolę zastosowano kiedyś do masowych nasadzeń na wsiach i w krajobrazach otwartych, a także w alejach przyrożnych, miastach, ulicach. Ale ze względu na ich rozmiary zaczęto masowo wycinać lub ogławiać te drzewa, powodując oszpecenie ich.

Do nasadzeń do miast najbardziej nadają się odmiany topól o wąskich koronach. Najbardziej wąską koronę posiada: P. nigra `Italica`, P. simonii `Fastigiata`, P. alba `Pyramidalis`. Stosunkowo wąskie są także: P. xberolinesis, P. xcansdensis `Grandis` i ‘Robusta`. Nienadające się do nasadzeń w miastach (o szerokiej koronie) są za to: P.alba, P. xcanadensis, P. nigra, P. xcanadensis `Serotina`, `Marilandica`, `Gelrica`. W nasadzeniach do miast należy także unikać odmian żeńskich. Powodują one zaśmiecanie ulic puchem z nasion. Kłopotliwy jest także problem z odrostami korzeniowymi, u P. alba i P. tremula.

ROZMNAŻANIE
Przez wysiew nasion lub odrosty korzeniowe.

GATUNKI I ODMIANY
Topole białe i osiki. Sekcja POPULUS:
Populus alba gatunek topoli o ozdobnej korze, sylwetce i lisciach.
Populus alba `Pyramidalis`- odmiana turkiestańska. Wysokość około 20m, wąska sylwetka, wyprostowane gałęzie i konary.
Populus tremula – kora oliwkowozielona, gładka. Malownicza sylwetka.
Populus xcanescens – odmiana szara. Kora zielonawoszara lub szarobiała.

Topole czarne. Sekcja AEGEIROS:
Populus nigra – drzewo wysokości 30/ 40 m. Dość pospolita. Malowniczy pień starszych drzew.
– Populus nigra `Italica` – odmiana włoska. Drzewo wysokości 25m, z wąską wrzecionowatą koroną. Długo zachowuje zielone liście.
Populus xcanadensis – drzewo o brązowych lub czerwonobrunatnych liściach.
Populus xcanadensis `Serotina`- odmiana późna. Szeroka rozłożysta korona. Drzewo wysokości 35m. Młode liście czerwonobrązowe.
Populus xcanadensis `Serotina Aurea`- odmiana późna żółtolistna. Liście na wiosnę i latem są złotożółte, potem żółtawozielone.
Populus xcanadensis `Rubusta`- odmiana bujna. Wąska korona stożkowata, bujne długopędy nieznacznie owłosione, młode liście czerwonobrunatne.
Populus xcanadensis `Grandis` – odmiana francuska. Biaława kora i nagie pędy .
Populus xcanadensis `Marilandica` – odmaina holenderska. Szeroka i zagęszczona korona.

Topole balsamiczne. Sekcja TACAMAHACA:
Populus simonii – ten gatunek topoli to drzewo około 20 m wysokości. Pień długi, wydłużona korona i długie zwisające pędy. Liście błyszczące omszone pod spodem, wcześnie się rozwijają. Charakterystyczne malownicza sylwetka.
Populus maximowiczii – drzewo około 30 m wysokości, strzelisty pień, konary długie, prawie w regularnych okółkach. Oryginalne i charakterystyczne liście, jesienią żółte.
Populus xberolinensis – drzewo około 30 m wysokości. Wąskostożkowata korona. Strzelisty, długi pień.
Populus xberolinensis `Petrowskiana`- odmiana carska. Nie wolno jej sadzić w miastach, powoduje duże zaśmiecenie puchem.

CHOROBY I SZKODNIKI
Zagrożenie stanowi rak bakteryjny, drzewa mogą atakować gąsienice białki wierzbówki może wystąpić także rzemlik topolowiec.

Zobacz również: Topola osika (Populus tremula) – opis i zdjęcia

Populus nigra