Bugenwilla – uprawa i pielęgnacja

Bugenwilla (łac. Bougainvillea) to niezwykłe pnącze pochodzące z Brazylii. W krajach o ciepłym klimacie rośnie w ogrodach, przy ogrodzeniach, na pergolach czy ścianach budynków. W naszym klimacie można uprawiać ją jedynie w donicach w domu, na tarasie czy balkonie. Roślina kwitnie bardzo obficie i jest niezwykłą ozdobą. Jej pnącza mają zdrewniane pędy pokryte cierniami. W Polsce można kupić dwa jej gatunki: bugenwillę okazałą (Bougainvillea spectabilis) oraz bugenwillę gładką (Bougainvillea glabra) – osiągającą mniejsze rozmiary niż ta pierwsza. Kwiatki bugenwilli nie są zbyt duże i są raczej niepozorne, ale za to delikatne przykwiatki wybarwiają się w różnych odcieniach różu i to one właśnie są prawdziwą ozdobą rośliny.

Miejsce dla bugenwilli

Jeśli bugenwilla będzie rosnąć we wnętrzach, trzeba jej zapewnić stanowisko słoneczne, najlepiej przy oknie południowym. Postawiona w cieniu słabo rośnie, w końcu straci kwiaty i liście i nie będzie zawiązywała pąków kwiatowych na kolejny sezon. Pod koniec maja, gdy nie występują już przymrozki powinna zostać wyniesiona na taras lub balkon, by móc kąpać się w słońcu. Miejsce to musi równocześnie być osłonięte od wiatrów, których bugenwilla wyjątkowo nie lubi. Kwiat należy do tych ciepłolubnych, zatem wraz z nastaniem jesiennych chłodów trzeba go znów przenieść do ciepłego pomieszczenia, na jasne stanowisko.

Pielęgnacja bugenwilli

Podlewani i nawożenie – roślina musi być obficie podlewana przez całe lato, ale nie może być przelewana. Wodę z podstawków należy wylewać natychmiast, pamiętając również o tej, która znalazła się tam po deszczu. Nawozi się roślinę od kwietnia do sierpnia. Późniejsze nawożenie może sprawić, że pędy nie zdążą przed zimą zdrewnieć. Do nawożenia można stosować humusy lub nawozy dedykowane kwiatom kwitnącym, sporządzając roztwór z połowy dawki zalecanej przez producenta. 

Pielęgnacja zimą – gdy temperatura jesienią zaczyna spadać poniżej 13oC bugenwillę trzeba przenieść do pomieszczenia. Najlepsze miejsce to oranżeria lub zimowy ogród, ale przy braku tak ekskluzywnego lokum, może to być piwnica z oknem, w której temperatura nie spada poniżej 10oC. Roślina od listopada do lutego powinna przechodzić stan spoczynku. Jeśli pozostawiona zostanie w ciepłym i suchym pokoju, w kolejnym sezonie na pewno nie zakwitnie. Podlewanie ograniczyć należy do jednego razu w tygodniu, niewielką ilością wody. W tym czasie może zgubić wszystkie liście, ale tym nie należy się martwić. Najważniejsze są pędy, które powinny przez cały ten czas pozostać jędrne i zielone.

Wiosenne przycinanie – by bugenwilla pięknie się wiosną rozkrzewiła i obrodziła mnóstwem pąków, pod koniec lutego należy przyciąć jej pędy. Optymalne skracanie to ¼ do 1/3 ich długości, przy okazji trzeba wyciąć wszystkie boczne, które zazwyczaj są cienkie i słabe. Zmienić też należy miejscówkę rośliny na nasłonecznione, ciepłe okno i zacząć obficie podlewać. Gdy zaczną pojawiać się pierwsze liście, bugenwillę trzeba przesadzić i wymienić podłoże na nowe, dedykowane kwiatom kwitnącym. Ziemie powinna być żyzna, lekka i próchniczo-torfowa. Doniczka może pozostać ta sama lub można ją zmienić na niewiele większą, im ciaśniej mają korzenie, tym bujniej roślina będzie kwitnąć. Na korzenie przy przesadzaniu trzeba szczególnie uważać. Jeśli zostaną zniszczone i połamane, może to oznaczać koniec dla rośliny. Przez kolejny miesiąc bugenwille nie powinny być nawożone a liście, zanim pojawią się kwiaty, codziennie zraszane. Gdy zakwitnie, pamiętać należy o częstym rozpylaniu wody wkoło, by zapewnić jej maksymalną wilgotność w otoczeniu. Nie stosować nabłyszczaczy. I jak w poprzednim sezonie pod koniec maja znów można wynieść bugenwillę na zewnątrz.

Rozmnażanie bugenwilli

Na wytworzenie nasion w naszym klimacie nie ma co liczyć, ale bez większych problemów można roślinę rozmnażać ukorzeniając pędy. Wystarczy między styczniem a marcem pobrać półzdrewniałe części pędów, pociąć na dziesięciocentymetrowe kawałki, ich dolną część zanurzyć w ukorzeniaczu i wsadzić do skrzynki w żyzne, lekkie i wilgotne podłoże. Całość nakryć folią i odstawić w ciepłe (25-30oC) i jasne miejsce. Roślinę trzeba codziennie zraszać. Ukorzenić powinna się po 4 do 6 tygodni, wtedy należy każdą sadzonkę przesadzić do osobnej doniczki a młode pędy lekko przyciąć by całość mocno się rozkrzewiła. Taka sadzonka powinna zacząć kwitnąć po 2-3 latach.

Choroby i szkodniki bugenwilli

Mszyca – jeśli na dolnej części blaszki liściowej pojawią się skupiska zielonych lub brunatnych owadów, należy zastosować środki przeciw mszycom. Naturalne i skuteczne są te na bazie oleju rycynowego. Ale można również zastosować sposób domowy i zmieszać wodę, ocet i szare mydło i tym spryskać liście.

Roślina nie kwitnie – przyczyny mogą być różne. Może mieć za mało światła lub zimą była przechowywana w zbyt ciepłym pomieszczeniu. Jeśli miejsce jest pozbawione słońca bugenwillę trzeba przestawić. Na brak zimna już nic nie można poradzić a kolejnej zimy trzeba zapewnić roślinie optymalne warunki.

Opadanie liści – jeśli na roślinie pozostają jedynie podkwiatki a liście zaczynają opadać, oznacza to, że bugenwilla ma zbyt suche podłoże i brakuje jej zraszania wodną mgiełką.

Żółte plamy – zaczynają pojawiać się na górnej stronie blaszki liściowej, z czasem brunatnieją. Trzeba wtedy spojrzeć na liście od spodu, mogły zagnieździć się tam białe owady długości ok. 1 mm. Jest to mączniak szklarniowy, którego można zlikwidować przy użyciu odpowiednich środków ochrony roślin, czy to w formie oprysków czy też pałeczek doglebowych. Jeśli oprócz żółtawych plam pojawia się pajęczynka, oznacza to atak przędziorków. W tym wypadku również pomoże jedynie oprysk.