Rdestówka auberta – uprawa i pielęgnacja

Rdestówka Auberta  (Fallopia aubertii), zwana również rdestem (choć z rdestem ma niewiele wspólnego), to roślina o niezwykłych możliwościach wzrostu. Do tego pięknie się prezentuje obsypana białym kwieciem, niczym welon panny młodej. Zachwyca również bujnością i soczystą zielenią liści nawet wtedy, gdy nie kwitnie. Uprawa rdestówki nie jest skomplikowana a sama roślina ma niewygórowane wymagania glebowe. Jednak rośnie jak szalona i trzeba ją dość często ciąć by ujarzmiać zapędy rośliny do zasłonięcia sobą całego ogrodowego świata.

Jak wygląda Rdest Alberta?

Rdest (potocznie) jest najszybciej rosnącym w Polsce pnączem, a roczny przyrost może osiągnąć nawet 8 metrów. Cieniutkie i niezwykle elastyczne pnącza bez problemu oplotą w szybkim tempie balustrady, pergole, barierki czy niezbyt atrakcyjne ściany. Pnącza mają mnóstwo liści w soczystej, połyskującej, ciemnozielonej barwie o sercowatym kształcie. Łodygi o dużej giętkości, zawsze wywijają się w lewą stronę. Z tych łodyg oprócz ozdobnych liści wyrastają piękne kiście białych, drobniutkich kwiatów, które dodatkowo pięknie i delikatnie pachną. Kwitnie od lipca aż do pierwszych przymrozków. Liście, jeśli nie ma ostrych mrozów nie przemarzają i zdobią roślinę cały rok.

Rdestówka – ozdoba nie tylko ogrodu

W naturze rdestówka rośnie w Chinach. Do Europy zawędrowała w XIX wieku, jako pnącze ozdobne. W Polsce coraz bardziej popularna i chętnie uprawiana. Ciekawostką jest, że staje się efemorofitem, czyli rośliną przywleczoną, ale coraz częściej spotykaną rosnącą w stanie dzikim. Zawdzięcza to łatwości, z jaką się rozmnaża, niewielkim wymaganiom glebowym i szybkością dostosowywania się do warunków otoczenia. Dlatego staje się w Polsce ozdobą nie tylko ogrodów ale i miejsc, które sama sobie wybierze. Można sadzić ją również w donicach, świetnie zatem sprawdzi się na tarasach i balkonach. Rośnie niezwykle szybko, do tego mocno się rozgałęzia i szybko zagęszcza. Można ją puścić na siatkę ogrodzeniową, dzięki czemu osłoni posesję od świata zewnętrznego. Brzydka, odrapana ściana? Żaden problem, rdestówka szybko ją zakryje. Pięknie oplecie balustradę na balkonie lub tarasie, tworząc zaciszne miejsce osłonięte od wścibskich oczu, ale również od wiatru.

Pora sadzenia rdestu Auberta

Najlepszą porą do sadzenia rdestu jest wczesna wiosna lub jesień, ale można sadzić roślinę przez cały okres wegetacji. Jeśli ziemia już odtajała i daje się ją przekopywać, to nawet początek marca jest odpowiedni, bo wtedy już pierwsze sadzonki można kupić. Jest to roślina średnio mrozoodporna i najbezpieczniej jest je jeszcze okryć agrowłókniną do momentu ocieplenia temperatury otoczenia.

Sadzonki w formie pędów lub odkładów można również pozyskiwać samodzielnie. Najlepszymi do tego miesiącami są sierpień i wrzesień (dla pędów) albo cały sezon wegetacyjny (dla odkładów).

Sposoby rozmnażania rdestówki

Najprostszym sposobem rozmnażania rdestówki jest pobieranie jej pędów. Najlepszy materiał uzyskuje się w sierpniu i wrześniu. Pędy powinny mieć około 15 centymetrów długości. Dobrze jest je zanurzyć w ukorzeniaczu, posadzić w żyznym podłożu w osobnych doniczkach a następnie umieścić w szklarni. Po jakichś 3 tygodniach są gotowe do posadzenia w miejscach docelowych.

W każdym momencie wegetacji (ale najlepiej wiosną lub jesienią) można rozmnażać rdest poprzez odkłady. Wystarczy obok rośliny macierzystej rozłożyć obornik lub kompost, wybrać młode, giętkie gałązki i wsadzić ich część do podłoża w taki sposób, by końcówka pozostała ponad gruntem. Żeby szybciej puściła korzenie, część wkładaną do ziemi trzeba zamoczyć w ukorzeniaczu. Jeśli gałązka jest wystarczająco długa, można ją włożyć do podłoża w kilku miejscach jednocześnie, tworząc sinusoidę. Jest to tzw. podkład wielokrotny. Ukorzenianie odkładów może trwać nawet rok. Po tym czasie można przesadzić go w miejsce docelowe (najlepiej jesienią).

Sadzenie rdestówki

Rdest ma niewielkie wymagania glebowe. Ale wiadomym jest, że im lepsze warunki będą stworzone dla roślin, tym będą piękniej, bujniej i zdrowiej rosły. Dlatego dobrze jest przygotować i rdestowi żyzne podłoże.

Stanowiska powinny być nasłonecznione, rdestówka kocha bowiem słońce. Ale zadowoli się miejscem w półcieniu lub takim, gdzie słońce dociera przez część dnia.

Pnącze z latami będzie na pewno niezwykle bujne i ciężkie. Dlatego od razu trzeba pomyśleć o solidnych podporach, pergolach czy sznurkach. Dołki pod rośliny powinny być na tyle głębokie, by spokojnie zmieściła się w nich cała bryła korzeniowa. Dobrze jest wypełnić je np. kompostownikiem. Sadzić powinno się go jakieś 30-50 cm od ściany, po której miałby się piąć i jakiś metr od innych roślin.

Pielęgnacja rdestu Auberta

Rdest ma niewielkie wymagania i będzie lepiej lub gorzej rósł w zasadzie w każdych warunkach. Jeśli natomiast zapewnić mu takie optymalne, to rezultat uprawy będzie oszałamiający. Przyrost kilka metrów w ciągu roku, gęste ulistnienie i mnóstwo pięknych kiści białych kwiatów. Wszystko to można uzyskać dbając np. o wilgotne podłoże. Rdest lubi nieprzesadną ale ciągłą wilgoć, dlatego w upalne dni dobrze jest go podlewać codziennie. Przesuszony lub przelany może stracić liście, które jednak najczęściej odrastają. Rosnąc tak niezwykle bujnie i szybko roślina znacząco wyjaławia podłoże. Warto zatem często ją zasilać. By nie czynić tego zbyt często, można kupić granulaty długodziałające, wtedy wystarczy raz na jakiś czas podsypać roślinę, w zależności od tego, jakie dawki zaleca producent. 

Rdestówka powinna być przycinana trzy razy w roku. Największe cięcie, tzw. formujące, powinno mieć miejsce wiosną. Ostatniego nie powinno się wykonywać później niż do końca sierpnia. Jeśli roślina rośnie zbyt intensywnie, można ją ciąć nawet raz w miesiącu, co ją nie tylko ujarzmia, ale również powoduje, że mocno gęstnieje, ma więcej liści i kwiatów.

Liście jesienią się nie przebarwiają, opadają najczęściej po silnych przymrozkach. Jeśli roślina jest młoda, dobrze jest ją zabezpieczyć na zimę agrowłókniną. Ale nawet jeśli przemarznie, to najczęściej szybko odbije wiosną.