Daktylowiec – uprawa i pielęgnacja

Daktylowiec (Phoenix L.) jest rośliną z rodziny arekowatych, która obejmuje 14 gatunków palm o pierzastych liściach. Są roślinami wiecznie zielonymi, które posiadają jedną lub dwie kłodziny a liście tworzą na ich szycie pierzasty pióropusz. Palma daktylowa osiąga nawet 25 metrów wysokości. Rośliny te są dwupienne, mają zebrane w grona, drobne kwiatuszki.

Pochodzą z tropików i subtropików. Spotkać je można w Afryce, na Wyspach Kanaryjskich oraz w Azji i Kalifornii, gdzie uprawiana jest dla ozdoby lub jadalnych owoców, które są czerwono-żółtymi pestkowcami nazywanymi daktylami. Osiągają długość ok. 70 mm i zawierają podłużne, twarde brunatne nasiono. Daktyle są źródłem przeciwutleniaczy, witamin, potasu, wapnia i żelaza. Owoc w 70% składa się z węglowodanów, gównie z cukrów. Jest to jeden z najbardziej odżywczych, naturalnych produktów dostępnych dla człowieka. Jeden kilogram owoców to aż ponad 3 tysiące kalorii. Są łatwo przyswajalne i bardzo pożywne.

 W naszym klimacie oczywiście w warunkach naturalnych rosnąć nie może. Za to bardzo chętnie jej zminiaturyzowane wersje uprawiane są w doniczkach. Nie tylko bardzo ciekawie się prezentują, ale nie wymagają przy tym jakichś szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Dorasta do około 2,5 metra wysokości, ale rosną tak wolno, że przez lata mogą być ozdobą mieszkania nie zabierając przy tym dużej przestrzeni. W warunkach domowych nigdy nie kwitnie i nie owocuje. Za to z pestki kupionego owocu można sobie roślinę wyhodować w domu.

Uprawa palmy daktylowej w domu

Bardzo ważna dla palmy daktylowej uprawianej w domu jest donica. Musi być wąska i możliwie wysoka. Daktylowiec bowiem wytwarza niewiele bocznych korzeni, za to jeden palowy, który jest korzeniem długim. Do tego konieczna jest dość wysoka warstwa drenażowa na spodzie, gdyż korzeń ten nie może stać w wodzie, zacznie bowiem szybko gnić. Dlatego w zależności od wielkości rośliny warstwa drenażowa powinna zajmować od kilku do kilkunastu centymetrów. Oczywiście w dnie konieczny jest otwór by nadmiar wody bez trudu wypływał. Do drenażu dobrze jest wykorzystać potłuczoną glinianą donicę, ale mogą o być również kamyki lub keramzyt. Ważny jest również podstawek, powinien być na tyle głęboki, żeby w nim również umieścić drenaż, na którym będzie stała donica i by stale była w nim woda.

Do tak przygotowanej donicy wsypujemy ziemię. Najlepiej kupić jest podłoże gotowe, które przeznaczone jest specjalnie do uprawy palm. Jest ono wówczas przepuszczalne, zawiera dużo próchnicy i ma odpowiedni odczyn (pH 5,7-6,8). Dobrze jest do takiej ziemi dodać jeszcze nieco gliny wymieszanej z piaskiem.

Gdy już palma daktylowa jest w nowej doniczce postawić ją należy w miejscu słonecznym i ciepłym. Roślina nie może stać w przeciągu. I może w wybranym miejscu stać przez okrągły rok. Nie ma bowiem konieczności zapewniania daktylowcowi okresu spoczynku. Gdyby jednak były ku temu warunki, to dobrze jest ją zimą umieścić w widnym i chłodnym pomieszczeniu (ok. 4oC), będzie wówczas o wiele lepiej rosła i zachowywała piękny pokrój. Palmę można również latem wynosić na zewnątrz. Trzeba jej jednak zapewnić miejsce dobrze osłonięte od wiatru.

Pielęgnacja daktylowca

W pielęgnacji palmy daktylowej kluczowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest jej nawadnianie. I mowa tu nie tylko o podlewaniu, które powinno być systematyczne. Latem to 2-3 razy w tygodniu, niewielką ilością odstanej, miękkiej wody. A zimą nawet co 10-14 dni, jeśli zapewnimy roślinie warunki do spoczynku. Jeśli nie, to na tyle często by nie doprowadzać do przesuszenia ziemi w doniczce. W podstawku również zawsze powinna być woda (doniczka nie może w niej stać, stąd w podstawku keramzyt), tworzy to idealny dla daktylowca mikroklimat. I ostatni zabieg pielęgnacyjny związany z nawadnianiem to systematyczne zraszanie rośliny. Gdy panują upały i zimą, gdy w pomieszczeniu jest ciepło a powietrze jest przesuszone, powinno się palmę zraszać wodną mgiełką codziennie. Zapobiegnie to zasychaniu końcówek liści. Woda musi mieć temperaturę pokojową, być miękka i odstana lub przegotowana. W trakcie zimowych tygodni spoczynku (jeśli stosujemy) rośliny nie zamgławiamy.

Palmę daktylową nawozimy co 3-4 tygodnie od wiosny do końca lata. Świetnie sprawdza się biohumus lub wieloskładnikowy, specjalistyczny nawóz dla palm.

Gdy palma wypuszcza kolejne liście to te dolne zaczynają usychać. Trzeba je ucinać pod kątem. Ostry nóż od zewnątrz łodygi i ruch w dół w kierunku pnia. Taki sposób cięcia jest i zdrowszy dla palmy a i wygląd cięć jest bardziej estetyczny.

Jak wyhodować daktylowca z pestki

 Wiele różnych egzotycznych roślin możemy sobie wyhodować w domu. Można wyjąć nasiona z mandarynki, pomarańczy, cytryny i właśnie również z daktyla. Trzeba mieść tylko dużo cierpliwości a w końcu możemy mieć niebanalną roślinkę.

W przypadku palmy daktylowej dobrze jest wziąć kilka nasion i na 2-3 dni włożyć je do wody. Później zasadzić w doniczce z żyzną, próchniczą i lekką ziemią (ziemia do palm i piasek pół na pół), następnie podlać, przykryć słoikiem i czekać. I oczywiście zraszać podłoże miękką wodą, nigdy bowiem nie może być suche. Od czasu do czasu słoik zdejmujemy na dobę i nakładamy znów. W zależności od nasion pierwszych wschodów możemy się spodziewać po 2 miesiącach. Ale może się zdarzyć, że kiełki zobaczymy dopiero po 6, także cierpliwości. Słoik zdejmujemy na stałe, gdy nasza palma osiągnie kilka centymetrów wysokości. Doniczka powinna cały czas stać na południowym parapecie. Dopóki palma jest niewielkich rozmiarów może tam stać lat kilka. Byleby tylko osłaniać roślinę latem przed ostrym słońcem.